تعیین برنامه زراعی به منظور تولید محصولات ارگانیک در مناطق منتخب استان کرمان
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
doi
10.22048/rdsj.2016.15050چکیده
به موازات افزایش روز افزون جمعیت جهانی، یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی جامعه بشری در دهههای اخیر مسئله امنیت غذایی و افزایش تولیدات کشاورزی بوده است. این امر سبب استفاده بیش از حد از سموم و کودهای شیمیایی و آثار زیانبار آن شده است. در سالهای اخیر اقداماتی در جهت بازگشت به سمت کشاورزی ارگانیک آغاز شده است. مبنای پژوهش حاضر، برنامهریزی زراعی به نحوی است که در آن مدیر واحد زراعی علاوه بر آرمانهای اقتصادی، جنبه زیستمحیطی را بوسیله تولید محصولات ارگانیک مد نظر قرار دهد. برای دستیابی به این اهداف، از روشهای برنامهریزی آرمانی و ترکیب آنها در قالب مدل برنامهریزی آرمانی ترتیبی تعمیمیافته، بر اساس تصمیمگیریهای چند معیاره در شهرستانهای بردسیر و ارزوئیه استفاده شد. اطلاعات لازم با استفاده از 567 پرسشنامه و مصاحبه حضوری با بهرهبرداران زراعی و بکارگیری روش نمونهگیری تصادفی ساده در سال 1392 به دست آمد. در تحقیق حاضر، شش آرمان بیشینهسازی سود، بیشینهسازی اشتغال نیروی کار، کمینهسازی آب آبیاری، ساعات کار ماشین آلات، مصرف کود و سموم شیمیایی در اولویتهای مختلف در مدل قرار گرفتند، نتایج نشان داد که با بهینهسازی الگوی کشت، میتوان بدون نقصان در تولید و سود واحد زراعی میزان استفاده از نهادههای زیانآور را کاهش داد. بنابراین آگاه کردن بهرهبرداران از مزایای کشاورزی ارگانیک و حمایت دولت میتواند گامی موثر در حرکت به سمت پایداری تولید باشد.
