الزامات داخلی و بین‌المللیِ حمل‌ونقل دریاییِ مواد هیدروکربوری

نویسندگان

1 کارشناس ارشد حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران (پردیس البرز)

2 دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jrels.2019.268300.238
چکیده

همچنان که حقوق نفت و گاز با حقوق تجارت بین‌الملل تفاوت‌های متعددی دارد، حقوق حمل‌ونقل نفت و گاز و به طور ویژه، حقوق حمل‌ونقل دریایی آن نیز در مقایسه با قراردادهای حمل‌ونقل دارای ویژگی‌های خاصی است. این ویژگی‌ها از یک‌سو، در ضرورت عملی استفاده از قالب‌های قراردادی خاص، محدودیت انتخاب طرف قرارداد و شروط منحصر به فرد نمایان می‌شود که رعایت شروط فنی، شرط تبعیت، شرط مصونیت حاکمیتی و شرط تحدید مسئولیت مالک کشتی، از مصادیق روشن آن است. از سوی دیگر، ویژگی‌های خاص حمل‌ونقل دریایی نفت و گاز ناظر به معیارهای ایمنی خاص داخلی و بین‌المللی، اینکوترمز اختصاصی، الزامات سازمان جهانی تجارت و محدودیت‌های قانونی بین‌المللی است. سرانجام، این ویژگی‌ها، به ضرورت استفاده از نیروی انسانی متخصص، هزینه‌های متفاوت، تسهیلات وارداتی و زیان‌های خاص ناشی از دریایی بودن حمل‌ونقل نفت و گاز مربوط می‌شود. این وجوه ممیزۀ انتقال دریایی نفت و گاز ایجاب می‌کند در تنظیم قرارداد، به آن‌ها توجه ویژه‌ای شود تا ریسک قراردادی احتمالی تا حد ممکن مدیریت شود.