حل مسالمتآمیز و شرایط جایگزین؛ روشهای حل و فصل اختلافات در قراردادهای نوین بالادستی صنعت نفت و گاز با تأکید بر قرارداد IPC
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
doi
10.22059/jrels.2019.267142.235چکیده
مهمترین وجه تمایز قراردادهای جدید IPC با قراردادهای بیع متقابل، حضور پیمانکار در دورۀ بهرهبرداری و بلندمدت بودن زمان قرارداد است. در چنین شرایطی، احتمال بروز اختلاف نظر یا دعوای حقوقی، قراردادی و فنی افزایش مییابد. بنابراین، صرف روش داوری و دادگاه پیشبینیشده در قراردادهای بیع متقابل، پاسخگو نیست. پیچیدگیهای فنی- مالی دورۀ تقریباً پانزدهسالۀ بهرهبرداری، دستاندرکاران طراحی مدل جدید را بر آن داشت تا افزون بر روشهای سنتی حل و فصل اختلافات، از شیوههای جدیدی همچون ارجاع به کارشناس دارای شرایط در اختلافات مالی و فنی استفاده کنند؛ چنین روشهایی هزینه و زمان تصمیمگیری را میکاهد که موضوعی حیاتی برای پروژهها شمرده میشود. در مقالۀ پیش رو، روش حل مسالمتآمیز و روشهای جایگزین که صرفاً محدود به راه حلهای حقوقی نیستند، پیشنهاد شده است.