تحلیل فضایی اماکن ورزشی در مناطق 5 و 6 اصفهان با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی
نویسندگان
1 اســـتادیار تربیــــت بـــدنی، دانشــــگاه اصــــفهان، اصــــفهان، ایــــران
2 اســـتادیار اقلـــیم شناســـی، دانشـــگاه اصـــفهان، اصـــفهان، ایـــران
3 اسـتاد جغرافیـا و برنامـه ریـزی شـهری، دانشـگاه اصـفهان، اصـفهان، ایـران
4 دانشــجوی دکتــری تربیــت بــدنی، دانشــگاه تهــران، تهــران، ایــران
doi
چکیده
اماکن و فضاهای ورزشی از مهمترین کاربریهای شهری در جهت افزایش سلامت جسمانی و روانی شهروندان میباشند، که مکانگزینی بهینه برای آنها از مهمترین وظایف مدیران، مسئولان و برنامهریزان شهری است. تعدد عوامل مؤثر در مکانیابی اماکن ورزشی با توجه به مشکلات شهرهایی با بافت فشرده همانند اصفهان، استفاده از روشهای نوین را امری بسیار ضروری نموده که بی توجهی به این موضوع در بسیاری از موارد موجب هدر رفتن سرمایههای زیادی شده است. هدف پژوهش حاضر تعیین وضعیت مکانی اماکن ورزشی موجود در دو منطقه 5 و 6 شهر اصفهان و ارزیابی عملکرد مدیران مربوطه در زمینه مکانیابی بود، که متعاقبا به واسطه نتایج به دست آمده به تعیین نیازها و کمبودهای موجود در محدوده پرداخته شد. در این پژوهش از فن آوری GIS استفاده شد که ابتدا دادههای مکانی از روی نقشههای رقومی و خطی تهیه و سپس دادههای توصیفی جمعآوری شده از اسناد و مدارک، آمار و مشاهده میدانی با آنها تلفیق و تشکیل پایگاه اطلاعاتی دادند. برای انجام عملیات تحلیل فضایی از معیارهای سازگاری، ایمنی، جمعیت، دسترسی و توزیع عادلانه استفاده گردید، که با استفاده از یک روش ابتکاری برای هر یک از اماکن ورزشی بر اساس هر معیار امتیازی در نظر گرفته شد. پس از جمعبندی امتیازهای به دست آمده مشخص شد، 7 درصد از اماکن مورد بررسی در وضعیت بسیار نامناسب، 26/52 درصد در وضعیت نامناسب، 63/29 درصد در وضعیت متوسط، 88/9 درصد در وضعیت مناسب و 23/1 درصد در وضعیت بسیار مناسب قرار داشتند. در نهایت، بر اساس نقشهها و نتایج به دست آمده، کمبودها و نیازهای منطقه از لحاظ تاسیسات ورزشی به طور کامل مشخص گردید.