بررسی تطبیقی میزان اثرگذاری دولت در استقلال نهادهای تنظیم مقررات انرژی در بخشهای برق، نفت و گاز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و رئیس مؤسسۀ مطالعات حقوق انرژی
doi
10.22059/jrels.2019.260377.212چکیده
به طور سنتی، امور تنظیم مقررات انرژی در اختیار دولتها بوده است اما همزمان با اجرای اقدامات خصوصیسازی در بخش انرژی کشورها، نهادهای تنظیم مقررات انرژی نیز شکل گرفتهاند. یکی از عوامل تضمین اثربخشی نهادهای تنظیم مقررات انرژی، تأمین استقلال آنها در برابر ذینفعان بخش انرژی، به ویژه دولت است. استقلال نهاد تنظیم مقررات، از سه جنبۀ ساختاری، تصمیمگیری و مالی قابل ارزیابی است. دولت که از مهمترین حاکمان و سیاستگذاران بخش انرژی است، در تعیین سمت و سوی حرکت تنظیم مقررات نقش بسزایی را بر عهده دارد؛ از این رو، در این پژوهش ضمن معرفی نهادهای تنظیم مقررات در سه زیربخش انرژی برق، نفت و گاز کشور، میزان اثرگذاری دولت در استقلال نهادهای تنظیم مقررات در ابعاد ساختاری، تصمیمگیری و مالی در کشورهای منتخب را بررسی خواهیم کرد. فرضیۀ اولیۀ این مطالعه بر این استوار است که میزان استقلال نهادهای تنظیم مقررات انرژی به میزان چشمگیری تحت تأثیر دخالت دولت در امر رگولاتوری قرار گرفته است.