ارزیابی وضعیت کهنگی تراکتورها و توان تعمیراتی در کشاورزی استان خوزستان به کمک AHP و GIS
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
2 عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22059/ijbse.2019.246754.665015چکیده
کهنه بودن تراکتورهای کشاورزی یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی بخش کشاورزی ایران به شمار میرود که سبب کاهش سطح مکانیزاسیون میگردد. در این راستا در این مطالعه وضعیت سن ناوگان تراکتوری و توان تعمیراتی استان خوزستان بررسی شد. بدین منظور تراکتورهای موجود به کمک نرمافزار ArcGIS در دو رده با عمر کمتر و بیشتر از 13سال پهنهبندی شدند. با توجه به بالا بودن تعداد تراکتورهای فعال با عمر بیش از 20 سال پهنهبندی این تراکتورها نیز در سطح استان انجام شد. میزان ضریب کهنگی عمر تراکتورهای هر شهرستان محاسبه شد و دلایل بهرهبرداری از تراکتورها با عمر کهنگی به کمک روش AHP مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از آنتروپی اطلاعات یک شاخص ترکیبی تحت عنوان توان تعمیراتی ارائه و شهرستانهای استان بر مبنای آن رتبهبندی شدند. نتایج نشان دادند که بیشترین تعداد تراکتورهای با عمر بالای 13 سال به نیمه شمالی استان و دو شهرستان اهواز و هندیجان تعلق دارد. بالاترین ضریب کهنگی به شهرستان باغملک تعلق داشت و از بین دلایل مورد بررسی، پایین بودن تمکن مالی کشاورزان بالاترین اولویت را در به کارگیری تراکتورهای با عمر بالای 13 سال توسط کشاورزان داشت. مقدار شاخص توان تعمیراتی محاسبه شده نشاندهنده ضعیف بودن توان تعمیراتی در استان میباشد. بین ضریب کهنگی و توان تعمیراتی رابطهای مشاهده نشد و تنها با تعداد تعمیرکار به عنوان یکی از زیرمعیارهای شاخص توان تعمیراتی همبستگی منفی مشاهده شد.