عوامل تاثیرگذار بر انتخاب سابستریت آنزیم‌های تایروزیناز و لاکیز

نویسندگان

1 دانشکده شیمی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران

3 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران

4 پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران

doi
10.22075/chem.2021.22605.1952
چکیده

تثبیت هم زمان آنزیم‌هایی که دامنه‌های مختلفی از ترکیبات آلاینده را می‌توانند اکسید کنند، کارآئی سامانه‌های آنزیمی را برای مقابله با آلاینده‌های محیط زیست افزایش می‌دهد. در این راستا بکارگیری 2 آنزیم لاکیز و تایروزیناز که برای اکسایش ترکیبات آلی فقط به اکسیژن مولکولی نیاز دارند، از اهمیت بالائی برخوردار است. بنابراین، در این تحقیق ابتدا، با استفاده از یک اسکلت ساختمانی مشترک، مشتقات ترکیبات دی آزو دارای گروههای استخلافی الکترون دهنده و الکترون کشنده ساخته شدند. سپس فعالیت اکسیدازی تایروزیناز (استخراج شده از قارچ خوراکی) و لاکیز (استخراج شده از قارچ نیورسپورا کراسا) در حضور این ترکیبات دی آزو تحت شرایط یکسان به روش اسپکتروفتومتری مورد بررسی قرار گرفتند. به استناد نتایج حاصل از اکسایش ترکیبات دی‌آزوی فنلی، کتکولی، گوآیکولی و آنیلینی که از یک اسکلت ساختمانی مشترک ساخته شده بودند، طیف سابستریتی دو آنزیم تایروزیناز و لاکیز به دست آمد و دلایل مختلف موثر بر دامنه سابستریتی این دو آنزیم به کمک داکینگ مولکولی مورد تحقیق و بحث قرار گرفت. بر این مبنا، تثبیت هم‌زمان این دو آنزیم می‌تواند دامنه اکسایش ترکیبات فنلی (منوفنلی، دی‌فنلی و گوآیکولی) را پوشش دهد اما این سامانه فاقد کارآئی لازم برای اکسایش ترکیبات آنیلینی خواهد بود.