پیش‌بینی مهارت‌های کارآفرینانه دانشجویان براساس سواد فناورانه آنان و سبک تدریس مدرسان (مطالعه موردی: دانشگاه بوعلی‌سینا)

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، ایران.

2 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، ایران ، ایران.

3 گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

doi
10.22034/jer.2024.2039771.1182
چکیده

مقدمه: مسئلۀ اشتغال دانشجویان اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا بیکاری دانشجویان بعد از تحصیل پیامدهای جبران‌ناپذیری را در ابعاد مختلف اجتماعی و اقتصادی به‌‌وجود می‌آورد. تعداد زیادی از دانش‌آموختگان جدید یا بیکارند یا یافتن شغل در بخش‌هایی که در آن آموزش دیده‌اند و به آن علاقه‌مند هستند، برایشان دشوار است. به‌این‌ترتیب، دانش‌آموختگان جدید برای موفقیت در شرایط درحال تغییر فناوری، سیاسی و اجتماعی امروزی به چیزی بیش از انواع دانش رویه‌ای نیاز دارند. براین اساس، دانشجویان به یک مجموعه مهارت‌های کارآفرینی نیاز دارند که این مهارت‌ها تحت‌تأثیر آگاهی از فناوری و آموزش قرار دارد. درواقع، سواد فناوری و آموزش مناسب به دانشجویان اجازه می­دهد تا با نیازهای درحال تغییر زندگی امروزی سازگار شوند؛ بنابراین، دانش و آگاهی از فناوری از شایستگی‌های کلیدی برای دانش‌آموختگان آینده است و همچنین مؤثرترین روش‌های ارائه محتوای آموزشی کارآفرینانه می­توانند در افزایش مهارت کارآفرینی نقش مهمی ایفا کنند. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر پیش­بینی مهارت­های کارآفرینانه دانشجویان براساس سواد فناورانه آنان و سبک تدریس مدرسان دانشگاه بود. روش‌شناسی: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دانشجویان کارشناسی دانشگاه بوعلی­سینا در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 6701 نفر بودند که نمونۀ آماری مطابق جدول کرجسی و مورگان، به حجم 364 نفر، به شیوه تصادفی طبقه‌ای نسبی انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه استاندارد مهارت‌های کارآفرینی، پرسشنامه سواد فناورانه و پرسشنامه سبک تدریس استفاده شد. جهت تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخۀ 22 استفاده شد.   یافته‌ها: نتایج نشان داد بین سواد فناورانه دانشجویان و سبک تدریس مدرسان با مهارت­های کارآفرینانه آنان رابطه مثبت و معناداری وجود داشت (01/0p< ). از بین مؤلفه­های سواد فناورانه بیشترین تأثیر مربوط به مؤلفه آثار فناوری و کمترین تأثیر مربوط به مؤلفه درک فناوری در جهان اطراف بود و از ابعاد سبک تدریس، بیشترین تأثیر مربوط به سبک تدریس مولد و کمترین تأثیر مربوط به سبک تدریس تحلیلی بود.   نتیجه‌گیری/ دستاوردها: نتایج مطالعه حاضر نقش آگاهی از فناوری و سواد فناورانه و روش‌های تدریس کارآفرینانه را در افزایش و بهبود مهارت‌های کارآفرینی دانشجویان کارشناسی را مورد تأیید قرار داد. یافته­های پژوهش نشان داد که دانش فناوری و آموزش مناسب نقش برجسته­ای در کسب مهارت‌های کارآفرینی دارد. درواقع، این مطالعه با شناسایی عوامل مهمی که در افزایش مهارت کارآفرینی مؤثرند، راهنمایی و راهکارهای مناسبی برای سیاست‌گذاران نظام آموزش عالی فراهم می‌کند. این یافته‌ها می‌تواند به بهبود مهارت‌های کارآفرینی از طریق آموزش و تدریس مولد کمک کند.