مهاجرت نیروی کار از ایران به کشورهای OECD و عوامل اقتصادی مؤثر بر آن
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی
2 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی
3 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی کارشناس پژوهشی مرکز تحقیقات اقتصاد اسلامی، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
doi
چکیده
نیروی کار یکی از مهمترین عوامل تولید است و خروج آن از کشور متضمن هزینه فرصت اقتصادی برای جامعه خواهد بود. در این مطالعه تلاش شده است عوامل اقتصادی مؤثر بر مهاجرت نیروی کار ایران طی سالهای 2012-2002 مورد بررسی قرار گیرد. در بررسی مساله از مبانی نظری الگوی جاذبه و روش تخمین دادههای تابلویی استفاده شده است. در تخمین روابط از نرم افزار استتا بهره گرفته شده است. در این مطالعه، مهاجرت نیروی کار از ایران به 8 کشور عضو OECD بررسی شده است که بیشترین سهم از مهاجرت نیروی کار ایرانی را داشته اند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که متغیرهای جمعیت، تجارت خارجی و رشد اقتصادی موجب کاهش روند مهاجرت میشوند و در مقابل افزایش در جمعیت، تجارت خارجی، رشد اقتصادی و دستمزد کشورهای مقصد، بهعلاوه افزایش نرخ بیکاری در ایران و تعداد مهاجران ایرانی در کشورهای مقصد نیز موجب افزایش مهاجرت نیروی کار شده و عوامل جاذبهی مهاجرت به کشورهای OECD شناخته شدهاند. بر این اساس، با توجه به تاثیر معنادار و قابل توجه متغیرهای نرخ بیکاری و رشد اقتصادی کشور در جریان مهاجرت، برنامه ریزی برای بهبود شرایط اقتصادی کشور به منظور کنترل روند صعودی آن ضروری به نظر میرسد.