قرارداد ائتلاف استراتژیک در حقوق تجارت بینالملل با تأکید بر صنعت نفت و گاز
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrels.2018.246512.164چکیده
نگاهی اجمالی به عرصۀ صنعت نفت و گاز نشان میدهد که شرکتهای نفتی رفتهرفته به سمت همکاریهای درازمدت گام برمیدارند. ائتلاف استراتژیک هم یکی از مهمترین بسترهای اینگونه همکاریها به شمار میرود. اگرچه به طور پیوسته بر شمار و اهمیت این دست از قراردادها افزوده میشود، مفهوم آن تاکنون با نیازهای صنعت نفت و گاز تطبیق داده نشده و در مقابل، این صنعت از کاربردهای آن، دستکم در کشور ایران، بیبهره مانده است. به فرض انطباق آنها با فعالیتهای نفت و گاز، تشخیص ماهیت آن نیز همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد و همواره این پرسش را به ذهن میآورد که آیا ائتلاف استراتژیک، قرارداد خاصی در کنار سایر قراردادهاست یا ساختاری کلی است که انواع گوناگونی از قراردادها، زیرمجموعۀ آن قرار میگیرد؟ بیگمان با تحلیل ماهیت آن میتوان اهداف همگرایی و کارایی ائتلاف استراتژیک در صنعت نفت و گاز را نیز تبیین کرد. با توجه به مجموع بررسیهای انجامشده، میتوان پذیرفت که قراردادهای ائتلاف استراتژیک دارای مفهوم و ماهیتی خاص و مجزا از سایر قراردادهاست اما حسب مورد باید بر فعالیتهای نفت و گاز تطبیق داده شود.