سنتز و شناسایی هیدروژل نانوکامپوزیت حاوی نانولوله کربنی چند دیواره مغناطیسی بر پایه پلی ((2-دی متیل آمینو) اتیل متاکریلات) پیوند زده شده بر روی پلیمر زیستسازگار سدیم آلژینات
نویسندگان
1 گروه شیمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه شیمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 گروه شیمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22075/chem.2021.21973.1930چکیده
در این تحقیق، هیدروژل نانولوله کربنی مغناطیسی شده بر پایه پلی ((2-دی متیل آمینو) اتیل متاکریلات) پیوند زده شده بر روی پلیمر زیستسازگار سنتز شد. هم زمان با پیوند تکپارهای (2-دی متیل آمینواتیلمتاکریلات) بر روی اسکلت سدیم آلژینات، اتصالات عرضی نیز ایجاد میشوند. در واکنش مذکور، متیلنبیسآکریلآمید (MBA) به عنوان شبکهساز و آمونیوم پرسولفات (APS) به عنوان آغازگر گرمایی عمل میکنند. عوامل موثر بر میزان جذب آب به روش سیستماتیک بهینهسازی شدند تا ابرجاذبی با بالاترین ظرفیت تورمی به دست آید. همچنین میزان جذب آب در محیطهای مختلف مانند محلولهای نمکی متفاوت و محلول آبی با pH ها و دماهای متفاوت مورد بررسی قرار گرفت. نمونه سنتز شده با استفاده از طیفسنج مادون قرمز (FT-IR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (FESEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، گرماوزنسنجی (TGA) و مغناطیس سنج نمونه مرتعش (VSM) مورد ارزیابی و شناسایی قرار گرفت.