تحلیل نمادگرایی و اسطوره در شعر پایداری زینب حبش
نویسندگان
1 عضو گروه عربی دانشگاه اصفهان
2 استاد یار گروه عربی دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکتری گروه عربی دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jor.2018.123214.1198چکیده
شعر پایداری فلسطین دارای کارکردهای نمادین و اسطورهای است. این کارکردها به لحاظ ماهیت، ماندگار و از ویژگیهای فرامکانی و فرازمانی برخوردارند. نماد و اسطوره در دو حوزهی معناگرایی و تصویر آفرینی شعر فلسطین نقش عمیق داشته است و همین دو خصلت ادبی، سبب شده است تا در سازوکار سرایندگی، به شکلی کارآمد مورد توجه قرار گیرند. زینب حبش با آفرینش اشعاری گونهگون میراثی ارزشمند در عرصه شعر پایداری فلسطین به جای گذاشته که از اسطوره و نماد به عنوان مهمترین شاخص این نوع ادبی استفاده چشمگیر کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی به تحلیل نمادها و اسطورههای به کاربرده شده توسط شاعر پرداخته است. یافتههای پژوهش نشان داده که نگارنده نمادها و اسطورهها را به شش حوزهی طبیعی، شخصی مثبت، منفی، حیوانی، مکانی و موارد دیگر تقسیم کرده است که دارای مدلولات متنوعی از جمله صلح، آزادی، پایداری، شهید، مبارزان، سرزمین، دشمن هستند که این موضوع از غنای اندیشه شاعر و ابتکار و استفاده مناسب وی از ظرفیتهای زبانی و ادبی پرده برمیدارد.