بررسی صلاحیتهای کمیسیون آبهای زیرزمینی در حقوق آب ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان) دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دورۀ دکترای حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان) دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jrels.2016.62721چکیده
بحران آب در سطح جهانی و تلاش دولتها برای مبارزه با خشکسالی و قحطی و آثار ناشی از آن دولتها را بر آن داشته است تا نهایت تلاش خود را برای کنترل و استفاده از منابع آبهای زیرزمینی به کار گیرند. تحول بزرگ در عرصۀ قانونگذاری در بخش آب، تصویب «قانون آب و نحوۀ ملیشدن» بود. تحول بزرگ در این قانون، تعریف نظام حقوق آب مبتنی بر صدور مجوز بهرهبرداری از سوی دولت بود. هدف اصلی این قانون توسعۀ پایدار منابع آب بود و هرگونه بهرهبرداری از این منابع تحت نظارت دولت قرار گرفت و گرفتن پروانۀ بهرهبرداری از دولت امکانپذیر شد. در قانون توزیع عادلانۀ آب و قانون تعیینتکلیف چاههای آب فاقد پروانۀ بهرهبرداری کمیسیون صدور پروانهها و کمیسیون آبهای زیرزمینی پیشبینی شده است. در این مقاله صلاحیت آنها در حقوق آب ایران با تکیه بر نصوص قانونی و آرای مراجع عالی قضایی بررسی میشود.