مدلسازی مؤلفههای اثرگذار بر تمایل دانشجویان به راهاندازی کسبوکار
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی ، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
4 گروه حسابداری، دانشکده حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی ، کنگاور،ایران.
doi
10.22034/jer.2023.2002535.1040چکیده
کارآفرینی فرآیند خلق ارزش جدید از طریق یک تلاش متعهدانه با در نظر گرفتن ریسکهای ناشی از آن اطلاق میشود. پژوهش حاضر با هدف مدلسازی مؤلفههای اثرگذار بر تمایل دانشجویان به راهاندازی کسبوکار انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دانشکدههای اقتصاد و کارآفرینی (625 نفر) و فنی_مهندسی (2156 نفر) دانشگاه رازی بودند که حجم نمونه مورد نظر با استفاده از فرمول کوکران با در نظر گرفتن واریانس بیشینه، جامعه بزرگ و دامنه اطمینان 05/0به تعداد 386 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای با انتساب متناسب انتخاب شد. بهمنظور جمعآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و تحلیل مسیر استفاده گردید. یافتهها حاکی از آن است که متغیرهای نوآوری، مرکز کنترل درونی، توفیقطلبی، پیشگامی و ریسکپذیری بهطور مستقیم و متغیرهای پیشینه خانوادگی، سابقه اشتغال و شرکت در کارگاههای کارآفرینی بهطور غیرمستقیم در مجموع 33 درصد از تغییرات واریانس تمایل دانشجویان به راهاندازی کسبوکار را تبیین کردند. میتوان گفت که یکی از چالشهای اصلی دانشجویان، تلاش برای داشتن استقلال و امنیت شغلی در آینده است، لذا توصیه میگردد با پرورش مهارتهایی از قبیل نوآوری و دیگر مهارتهای شغلی این مهم مدنظر متولیان امر قرار گرفته و زمینه ایجاد اشتغال را برای جوانان فراهم سازند.