سنتز، شناسایی و ارزیابی برهم‌کنش DNA با کمپلکس جدیدی از نقره (I) با لیگاندهایی بر پایه دی‌آزافلورن : مطالعه تجربی و نظری

نویسندگان

1 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

4 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.22075/chem.2021.19284.1768
چکیده

در این پژوهش کمپلکس چهارکوئوردینه‌ای جدید نقره(I) با لیگاندهای کی-لیت N-دهنده با فرمول، 3]NO(2L)(1L)[Ag(که 5،4-دی‌آزافلورن-9-اون =1L و N-(5،4-دی‌آزافلورن-9-ییلدین)آنیلین = 2L) تهیه شده و به‌وسیله روش‌هایطیف‌سنجی(UV-Vis، FT-IR و HNMR1)، تجزیه عنصری و هدایت مولی مورد شناسایی قرار گرفته است. نحوه اتصال این کمپلکس به DNA با تیتراسیون جذب الکترونی، تیتراسیون لومینسانس و مطالعات ترمودینامیکی بررسی و ارتباط میان ساختار و خواص زیستی این ترکیب مورد بحث قرار گرفته است. ثابت‌های پیوند (Kb) در دماهای مختلف و پارامترهای ترمودینامیکی (تغییرات انتالپی، انتروپی و انرژی آزاد گیبس) محاسبه شده اند. مطالعات تئوری ساختار کمپلکس در چارچوب روش تابعی چگالی(DFT)، ژئومتری چهاروجهی را برای اتم مرکزی نقره (I) در حفره کوئوردیناسیونی 4N پیش بینی کرده اند. داکینگ مولکولی به منظور تعیین حالت اتصال و بهترین جهت‌گیری کمپلکس با DNA انجام گرفته است. نتایج تجربی و نظری نشان می‌دهند که اتصال کمپلکس‌ نقره(I) به CT-DNA با جای‌گیری قسمتی از لیگاندهای مسطح میان بازهای DNA دورشته‌ای با قدرت اینترکیلیت شدن متوسط و ثابت پیوند1-M 105×66/1 انجام می‌شود.