توسعه مدل جامع شبیهسازی عاملبنیان برای هوشمندسازی صنعت هتل ایران با رویکرد گردشگری نسل ۴
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، پردیس کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران.
2 دانشیار، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.48308/jimp.16.1.9چکیده
مقدمه و هدف: هتلهای لوکس که بر تعامل دقیق بین کارکنان و مهمانان متکی هستند، به طور فعال فناوریهایی را برای افزایش تجربه و رضایت مهمانان معرفی کردهاند. ارتقای سطح هتلهای هوشمند تغییرات قابل توجهی را در محیط توسعه صنعت هتلداری ایجاد کرده است که منجر به پیدایش هتلهای هوشمند شده است. در عصر مدرن، استفاده کامل از عملکردهای هتل هوشمند و تلاش برای توسعه آن بسیار مهم است. هتلهای هوشمند به مهمانان این امکان را میدهد که هویت خود را ثبت کنند، سفارشات را پردازش کنند و کارت اتاق را از طریق اینترنت دریافت کنند. علاوه بر این، میهمانان میتوانند خدمات دریافتیشان را شخصیسازی نمایند و فرآیند پذیرایی و ارائه خدمات را سادهتر و رضایتبخشتر نمایند. برای ساخت یک هتل گردشگری هوشمند، بهینهسازی و نوآوری محتوای تجاری اصلی هتل برای افزایش تجربه گردشگر ضروری است. این پژوهش با هدف توسعه مدلی جامع برای هوشمندسازی صنعت هتل ایران در چارچوب گردشگری نسل ۴ و با بهرهگیری از شبیهسازی عاملبنیان انجام شد.روشها: رویکرد تحقیق ترکیبی و شامل مراحل کتابخانهای و میدانی بود. ابتدا با روش مرور ادبیات نظام مند ، یافتههای پژوهشهای کمی و کیفی اخیر (۲۰۲۰ به بعد) مرور و کدهای اولیه استخراج شد. سپس برای شناسایی عوامل مغفول و بومیسازی مدل، تحلیل مضمون بر دادههای حاصل از ۱۳ مصاحبه نیمهساختاریافته با خبرگان صنعت هتل اجرا گردید. ادغام نتایج این دو مرحله منجر به شناسایی ۵ عامل اصلی (گردشگر، PMS هتل، واحد منابع انسانی، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، خانهداری) و ۱۹ متغیر کلیدی شد. با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری روابط علّی و سلسلهمراتبی عوامل تعیین و مدل مفهومی نهایی ترسیم شد. مدل در محیط شبیهسازی عاملبنیان پیادهسازی و با اعتبارسنجی درونی (تأیید خبرگان) و بیرونی (مقایسه با دادههای واقعی) ارزیابی شد که انحراف کمتر از ۰.۲ درصد را نشان داد.یافتهها: نتایج این پژوهش آگاهی مدیران و علاقمندان حوزه مدیریت و هتلداری را در زمینه هوشمندسازی صنعت هتل و مدلهای عاملبنیان افزایش داده است. همچنین، بر اساس نتایج روش مدلسازی و وزندهی ساختاری تفسیری همزمان نتیجه میشود که عاملهای «گردشگر» و «PMS PMS هتل (پذیرش / بوکینگ / رزرواسیون)» که در منطقه پیوندی قرار دارند دارای قدرت نفوذ و وابستگی زیادی هستند. در واقع هرگونه عملی بر روی این متغیرها باعث تغییر سایر متغیرها میشود. متغیر «وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی» بین ناحیه خودمختار و وابسته قرار گرفته است دارای قدرت نفوذ پایین و وابستگی متوسط هست. همچنین متغیرهای «خدمات اتاق و پذیرایی (خانهداری)» و «منابع انسانی» در منطقه خنثی قرار گرفتهاند. همچنین مشخص گردید، «خدمات اتاق و پذیرایی (خانهداری)»، «منابع انسانی» و «وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی» در بالاترین سطح قرار گرفتهاند و بیشتر تحت تأثیر عوامل «گردشگر» و «PMS هتل (پذیرش / بوکینگ / رزرواسیون)» هستند.نتیجهگیری: تحلیل سناریوها بر اساس دو متغیر کلیدی «زیرساخت فناورانه» و «نیروی انسانی متخصص» بیانگر آن بود که ارتقاء همزمان این دو، بیشترین اثر را در دستیابی به هدف تأمین ۶۵ میلیون نفر-شب اقامت تا افق ۱۴۰۴ دارد. نوآوری اصلی پژوهش، ادغام سه جریان مواد، اطلاعات و مالی در چارچوب گردشگری نسل ۴ و ارائه مدلی بومی و جامع برای تصمیمگیری راهبردی در صنعت هتل است که میتواند به بهبود کیفیت خدمات، بهرهوری عملیاتی و رقابتپذیری در بازار گردشگری هوشمند کمک کند.
