بررسی عدم اثربخشی سیاستهای اقتصادی بر کارآفرینی در اقتصاد جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 گروه اقتصاد و حسابداری،دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه هرمزگان، بندر عباس، ایران.
doi
10.22034/jer.2023.2007975.1051چکیده
عدمقطعیت سیاستهای اقتصادی آثار جبرانناپذیری را بر پدیدههای اقتصادی تحمیل میکند؛ بنابراین، جلوگیری از تبعات عدمقطعیت سیاستهای اقتصادی امری ضروری است. یکی از این پدیدهها کارآفرینی است. ازاینرو، بررسی تأثیر عدمقطعیت سیاستهای اقتصادی بر کارآفرینی نیازمند مدلسازی دقیق است. در این مقاله با استفاده از مدل رگرسیون فازی با ضرایب متقارن در محیط برنامه گمز به بررسی عدم اثر بخشی سیاستهای اقتصادی بر کارآفرینی در ایران برای دوره زمانی 1400- 1387 پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که با کاهش عدمقطعیت در سیاستهای پولی، ارزی، درآمدی و مالی به ترتیب بیشترین تأثیر را بر میزان کارآفرینی دارند؛ بهگونهای که با افزایش و کاهش عدمقطعیت (به ترتیب درجه عضویت 1/0 و 9/0) سیاستهای مذکور، میزان شاخص کارآفرینی برابر با 985/8 و 623/80 است که نشاندهنده آن است با کاهش عدمقطعیت در سیاستهای اقتصادی، کارآفرینی بهشدت افزایش مییابد. از سوی دیگر، نتایج برآورد پهنای راست و چپ نشان میدهد که کارآفرینی در اقتصاد کشور بهصورت بالقوه است و با اتخاذ سیاستهای پولی و ارزی مناسب، شاخص کارآفرینی بهشدت افزایش خواهد یافت و در موقعیت پهنای راست قرار خواهد گرفت. نتایج این مطالعه به لحاظ اولویتبندی تأثیر سیاستهای اقتصادی در افزایش کارآفرینی نیز اهمیت فراوانی دارد از جمله سیاستهای پولی که نسبت به سایر سیاستهای اقتصادی در تحقق اهداف برنامهریزان اقتصادی جهت کاهش بیکاری مؤثر است.