ارزیابی عوامل مؤثر بر توسعه کسبوکارهای خانگی در سکونتگاههای غیررسمی شهر تبریز (مطالعه موردی: محله خلیلآباد)
نویسندگان
1 گروه مدیریت توسعه، پژوهشکده توسعه و برنامهریزی، جهاد دانشگاهی، تبریز، ایران
doi
10.22034/jer.2023.1999549.1035چکیده
شناسایی پتانسیل اقتصادی مناطق غیررسمی شهری، موضوعی است که مورد توجه سیاستگذاران و دستاندرکاران در کشورهای کمتر توسعه یافته قرار گرفته است. با این حال، اطلاعات کمی در مورد اینکه چگونه سکونتگاههای غیررسمی بر نوع و تعداد فرصتهای تجاری تأثیر میگذارد، وجود دارد. از اینرو، هدف پژوهش حاضر، سنجش و ارزیابی عوامل مؤثر بر توسعه کسبوکارهای خانگی در سکونتگاههای غیررسمی محله خلیلآباد در شهر تبریز بود. ابزار اصلی گردآوری دادهها، مصاحبه و پرسشنامه بود. جهت تحلیل یافتههای پژوهش از رویکرد تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. مشارکتکنندگان در مرحله کیفی پژوهش، شامل مدیران و کارشناسان سازمانها و شرکتهای فعال در حوزه اشتغال و کارآفرینی، کارآفرینان محلی و صاحبان کسبوکارهای خانگی در سکونتگاههای غیررسمی و اساتید خبره و برجسته دانشگاهی استان آذربایجان شرقی بودند که به روش مبتنی بر هدف برای مطالعه انتخاب شدند. جامعۀ آماری در مرحله کمّی پژوهش شامل کارآفرینان و صاحبان کسبوکارهای خانگی در سکونتگاههای غیررسمی بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابعاد مدل پیشنهادی شامل: عوامل مالی– اقتصادی (78/0)، عوامل زیرساختی (76/0)، عوامل بازاریابی (69/0)، عوامل اجتماعی– فرهنگی (64/0)، عوامل شخصیتی– فردی (58/0)، عوامل فنی– تکنولوژیکی (52/0)، عوامل حقوقی (51/0) و عوامل محیطزیستی (50/0) به ترتیب بیشترین تا کمترین تأثیر را دارند. همچنین، یافتهها نشان میدهد سازههای مذکور با توسعه کسبوکارهای خانگی رابطه مثبت و معناداری دارند. برونداد این پژوهش، مدلی جهت توسعه کسبوکارهای خانگی در سکونتگاههای غیررسمی را فراهم میآورد.