طراحی فیلتر پلیاورتان اصلاح شده با پلیپیرول نانوساختار برای افزایش کیفیت آب پسابهای شهری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی علوم و صنایع غذایی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی آب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/ijbse.2018.256452.665057چکیده
مطالعات زیادی در زمینه بررسی حذف آلایندههای مختلف از آب با استفاده از نانو ذرات انجام شده است و نتایج بدست آمده بیانگر این است که این روش کارایی بسیار بالایی دارد. در این پژوهش فیلتر پلیاورتان اصلاح شده با نانو مواد پلیمری برای بهبود کیفیت فاضلاب استفاده گردید. ساختار فیلتر و اندازه ذرات سنتز شده بوسیله تکنیکهای FT_IR و SEM بررسی شد. نتایج حاکی از آن است که پلیمرهای سنتز شده دانهای شکل بوده و به صورت یکنواخت سنتز شدهاند. اندازه ذرات سنتز شده در حدود 50 تا 120 نانومتر میباشند. طرح آماری مرکب مرکزی برای بررسی اثر تعداد دفعات فیلتراسیون و نیز ارتفاع فیلتر در بهبود کیفیت نمونهی فاضلاب استفاده شد. کیفیت فاضلاب بعد از عمل فیلترشدن توسط روش اسپکتروسکوپی و دستگاههای مختلفی مانند BOD متر و شوری سنج و ... بررسی گردید. نتایج حاصل نشان میدهد که این فیلتر کارایی مطلوبی در بهینه کردن پارامترهایی نظیر مقدار کل جامدات محلول، اکسیژن مورد نیاز بیولوژیکی، اکسیژن مورد نیاز شیمیایی، رنگ، شوری، سختی و pH از نمونه فاضلاب داشته است. پس از مدلسازی دادهها شرایط بهینه جهت بهبود کیفیت فاضلاب از قبیل تعداد دفعات عبوری نمونهی فاضلاب از فیلتر و ضخامت فیلتر با استفاده از روش گرافیکی به دست آمد. بهینهترین ضخامت برای فیلتر 3/1 سانتیمتر و مناسبترین تکرار فیلتراسیون 8 بار میباشد.