روش شناسی و ابزار تحقیق در حقوق نفت و گاز
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrels.2015.57207چکیده
«حقوق نفت و گاز» رشتة جدید میانرشتهای در علم حقوق است که در سالهای اخیر برای اولین بار در بین کشورهای نفتخیز خاورمیانه در دانشگاه تهران معرفی و تأسیس شد. این رشته از یک سو متأثر از حوزههای گوناگون علم حقوق از جمله «حقوق خصوصی» و «حقوق بینالملل سرمایهگذاری» در تحلیل رابطۀ فیمابین شرکت ملی نفت با «شرکت بینالمللی نفتی است و از سوی دیگر متأثر از حقوق عمومی در مقام تحلیل رابطۀ فیمابین شرکت بینالمللی نفتی با دولت یا کشور میزبان است. با توجه به ماهیت و خصلتِ بینالمللی حقوق نفت و گاز، ادبیات این رشته میتواند زودتر از سایر رشتههای محض حقوقی جنبة کاربردی پیدا کند. به سبب ماهیت بینرشتهای بودن حقوق نفت و گاز، ابزارهای تحقیق در این رشته متنوع است. در این مقاله به چهار روش حقیقی «انتزاعی»، «تمثیلی»، «رویهای» و «استقرایی» پرداخته و ضمن تعریف روشهای مزبور، مزایای هریک بررسی میشود.
