تحلیل قوانین جدید در حوزۀ نفت و گاز و بررسی ظرفیت قانونی موجود در پذیرش تحولات قراردادی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jrels.2015.57208
چکیده

تصویب قوانین جدید در زمینة نفت و گاز با مقرره‌هایی که به نظر می‌رسد ارائه‌کنندة مضامین جدیدی‌اند مناقشات و اختلاف‌نظرهای بسیاری را دربارة وجود یا نبود مجوز برای ایجاد برخی تغییرات در قراردادهای نفتی به همراه داشته است. استفادة قوانین از عبارات «انواع روش‌های اکتشاف، توسعه و تولید»و «طراحی الگوهای جدید قراردادی و مشارکت با سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی» موجب بروز ابهامات زیادی شده و این پرسش را ایجاد کرده است که آیا الگوی جدید قراردادی می‌تواند مشارکت در تولید یا انواع دیگری از مشارکت‌ها با ویژگی‌های مشابه باشد؟ هم‌چنین عبارت مذکور به این تردید منجر می‌شود که آیا انتقال مالکیت محصول به پیمانکار مجاز است؟ نگارندگان در پژوهش حاضر، ضمن بررسی قوانین جدید از جمله قانون برنامة پنج‌سالة پنجم توسعه (مصوب 1390)، قانون اصلاح قانون نفت (مصوب 1390) و قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت (مصوب 1391) با تحلیل و تفسیر مفاد این مقررات در چارچوب قانون اساسی، قوانین دیگر و نظام حقوقی کشور تلاش می‌کنند تا پاسخی برای پرسش‌های مذکور فراهم کنند.