توسعۀ انرژی های تجدیدپذیر از منظر حقوق بین الملل

نویسندگان

1 استاد گروه حقوق عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دکتری حقوق بین‌الملل محیط زیست و انرژی دانشگاه ماستریخت هلند

doi
10.22059/jrels.2015.57213
چکیده

در روند کنونی حقوق بین‌الملل، توسعة بهره‌برداری از انرژی تولید‌شده از منابع انرژی‌های تجدید‌پذیر رشد چشم‌گیری داشته است. در همین زمینه اسناد متعدد بین‌المللی به منظور تنظیم سیاست‌های زیست‌محیطیو انرژی کشورها تصویب شده‌اند. این مقررات در گسترة وسیعی از اسناد لازم‌الاجرا و حقوق نرم تدوین شده‌اند. با این حال، پراکندگی اسناد بین‌المللی در این خصوص همراه با وضعیت نامعین اصول و قواعد حقوق بین‌الملل دربارة توسعة منابع انرژی تجدید‌پذیر ضرورت بررسی رویکرد حقوق بین‌الملل به انرژی‌های تجدید‌پذیر را توجیه می‌کند. نگارندگان در این نوشتار برآن‌اند با توجه به اهمیت توسعة انرژی‌های تجدید‌پذیر به‌مثابة مسئله‌ای با ابعاد جهانی به بررسی اصول و قواعد حقوق بین‌الملل در این زمینه بپردازند.