فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به تازگی روش‌های گوناگونی جهت ساخت سطوح آبگریز از قبیل جامد کردن واکس، لیتوگرافی، نشست الکتروشیمیایی، هیدروترمال و سل-ژل مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در میان این روش‌ها سل-ژل که پایه و اساس آن واکنش‌های شیمیایی در محلول است امکان مهندسی سطح را برای پژوهشگر فراهم می‌کند. در این پژوهش یک روش مشتق شده از سل-ژل برای پوشش دهی بستر بتن به کمک لایه نازکی از محلول مبتنی بر سیلیکای سنتز شده ارائه شده است. در این روش، ترکیب تترااتیل اورتوسیلیکات به عنوان پیشماده، اکتیل تری اتوکسی سیلان که دارای گروه آلکیل بزرگی است، به عنوان عامل اصلاح کننده سطح، اتانول و متانول به عنوان حلال استفاده شده است. در این تحقیق اثر مقدار عامل اصلاح کننده بر روی خواص آبگریزی سطح مورد بررسی قرار گرفت. ساختار و مورفولوژی محلول‌های سنتزشده توسط طیف سنجی مادون قرمز و تصاویر میکروسکوپ نیروی اتمی توصیف شدند. همچنین زاویه تماس آب، که بیانگر مقدار آبگریزی سطح است در نسبت‌های گوناگون از عامل اصلاح کننده اندازه‌گیری شد. زاویه تماس قطره آب با سطح بتن آبگریز شده با استفاده از این مواد در حدود 141 درجه تعیین شد. همچنین آزمون غوطه‌وری و میزان جذب آب برای آزمونه‌های بتنی تهیه شده انجام گرفت که برای بتن شاهد مقدار جذب آب در مدت زمان 24 ساعت برابر 25 گرم بدست آمد در حالی‌که میزان جذب آب برای بتن آبگریز شده تا 9 گرم کاهش پیدا نموده است. در آزمونی دیگر به منظور بررسی اثر محلول سنتز شده بر روی نمونه‌های حقیقی، اثر آبگریزی و به دنبال آن خودتمیزشوندگی بر روی نمونه‌هایی از بتن و آجر با موفقیت انجام گرفته است. با توجه به نتایج این پژوهش محلول‌ آبگریز کننده حاصل می‌تواند به خوبی موجب آبگریزی نمونه‌های بتن، سنگ، آجر و هر بستر یا سوبسترای مبتنی بر سیلیکا ‌گردد. این محلول سنتز شده می‌تواند با ایجاد زاویه قطره آب تا 141 درجه موجب آبگریزی این سطوح و ضمن محافظت، سبب ایجاد اثرخودتمیزشوندگی ‌گردد.