تهیه و تعیین ساختار بلوری شبه چندریخت کمپلکس نیکل حاوی لیگاند ماکروسیکل شیف‌باز، [NiLCl]Cl•H2O، در دمای پایین، و محاسبه‌ی تاثیر تغییر هالوژن بر روی قطبش‌پذیری و فرا‌قطبش‌پذیری

نویسندگان

1 گروه شیمی، دانشکده علوم پایه و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، سنندج، ایران

doi
10.22075/chem.2020.19726.1796
چکیده

ساختار تک بلور کمپلکس [NiLCl]Cl•H2O (2)، (محصول واکنش تراکمی بازروانی 2-(3-(2-فورمیل‌فنوکسی)-2-هیدروکسی‌پروپوکسی)بنزآلدهید و 1و3-دی‌آمینو-2-پروپانول در حضور کلرید نیکل شش‌آبه در حلال متانول)، با استفاده از پراش پرتو Xتعیین شد. محیط کوئوردیناسیون اطراف یون نیکل (II)، هشت وجهی واپیچیده است که توسط دو نیتروژن ایمینی، دو اکسیژن اتری و یک اکسیژن الکلی ماکروسیکل و همچنین یک آنیون کلرید ایجاد می-شود. این کمپلکس شبه چندریخت کمپلکس گزارش شده‌ی [NiLCl]Cl•0.75H2O (1) ]1[ است. در واحد بی‌تقارن هر دو ترکیب، دو مولکول [NiLCl]Cl همراه با مولکول‌های آب شبکه وجود دارد، با این تفاوت که واحد بی‌تقارن ترکیب (1) حاوی یک و نیم مولکول آب است در حالی که واحد بی‌تقارن ترکیب (2) حاوی دو مولکول آب است. ساختارهای کمپلکس (2) و کمپلکس‌های مشابه‌ آن با تغییر کلر به برم و ید، به روش DFT در سطح تئوری B3LYP با استفاده از تابع پایه LANL2DZ برای نیکل و هالوژن، و تابع پایه 6-31G(d,p) برای عناصر کربن، هیدروژن، اکسیژن و نیتروژن بهینه شدند که پارامترهای هندسی محاسباتی توافق خوبی با داده‌های تجربی نظیر، نشان می‌دهند. بر پایه‌ی ساختارهای بهینه شده، قطبش‌پذیری و فرا‌قطبش‌پذیری این سه ترکیب در همان سطح تئوری جهت پیش‌گویی رفتار نوری غیرخطی آنها محاسبه شد که منعکس کننده بزرگی قابل توجه خاصیت نوری غیرخطی آنها نسبت به اوره می‌باشد که با شعاع هالوژن نسبت مستقیم دارد.