اثر پیش تیمار خشک کردن بر برخی ویژگی های کیفی در بامیه قنادی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/ijbse.2018.134668.664670چکیده
سرخکردن یکی از مراحل تهیه شیرینی بامیه است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر پیشتیمار خشککردن بر برخی ویژگیهای کیفی بامیه بود. نمونههای بامیه در آون با دمای c°۱۰۵ به مدت صفر (نمونه کنترل)، 5/2، 5 و 5/7 دقیقه خشک و سپس در روغن مخصوص سرخ کردن در دمای c°160 به مدت 2 الی 7 دقیقه (بسته به تیمار صورت گرفته) سرخ شدند و پارامترها در روز تولید و روز 15 و 30 پس از شروع دوره نگهداری اندازهگیری شد. عدد اسیدی و پراکسید در نمونههای پیشتیمار شده نسبت به نمونههای کنترل، کاهش قابل ملاحظهای داشت و کمترین مقدار مربوط به نمونه 5/7 دقیقه پیشتیمار شده و بیشترین مقدار مربوط به نمونه کنترل بود. طی مدت زمان نگهداری، عدد اسیدی و پراکسید افزایش مییابد اما این افزایش در نمونههای پیشخشک شده نسبت به نمونه کنترل کمتر است. با اعمال پیشتیمار خشککردن، حجم بامیهها کمتر اما تردی بامیهها بیشتر شد. طی مدت زمان نگهداری نمونهها، حجم، تردی و خواص حسی، کاهش یافت؛ کاهش حجم و تردی نمونههای پیشتیمار شده نسبت به نمونه کنترل کمتر بود.نتایج بدست آمده نشان میدهد که پیشتیمار خشککردن روش مناسبی برای تولید نمونههای بامیه است و مزیتهایی چون کاهش زمان فرایند، تولید محصولی سالم باکالری کمتر (بهدلیل جذب پایین روغن) و ماندگاری بیش تر را سبب میشود.