بررسی وضعیت استفاده از منابع توان مکانیکی در کشاورزی منطقه شهریار (استان تهران)

نویسندگان

1 استاد، گروه مهندسی مکانیک ماشین‌های کشاورزی ، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک ماشین‌های کشاورزی ، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 کارشناس‌ارشد، گروه مهندسی مکانیک ماشین‌های کشاورزی ، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/ijbse.2018.137919.664691
چکیده

در این تحقیق وضعیت استفاده از منابع توان مکانیکی در بخش کشاورزی شهرستان شهریار از توابع استان تهران، مطالعه شد و راهکارهایی جهت بهبود آن، ارائه گردید. داده‌های محاسبات از مطالعات میدانی، کتابخانه‌ای و تکمیل پرسش‌نامه‌ها، با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS 21، در قالب طرح بلوک کامل تصادفی و روش آزمون دانکن در سطح %5 برای مقایسه‌ی میانگین عوامل، بررسی گردید. در منطقه 152 دستگاه تراکتور، سه دستگاه کمباین و چهار دستگاه خردکن خودگردان فعال می‌باشند. در سطح شهرستان به ظرفیت اجرایی 1394 هکتار در دهه اوج نیاز است ولی تراکتورهای منطقه توانایی انجام عملیات برای 4/1153 هکتار، یعنی %83 کل عملیات ها را دارند، بنابراین به 32 دستگاه تراکتور (متداول و متوسط) و 13 دستگاه کمباین مهاجر نیاز است. با توجه به کسری تراکتورها، توزیع توان، مناسب صورت نگرفته است ولی با راهکارهایی مانند انتخاب صحیح توان تراکتور و ادوات متناسب و روش‌های مدیریتی، می‌توان 14 دستگاه از کسری تراکتورها را جبران نمود. نوع تراکتور و عمر منابع توان بر روزهای لنگی آنها، اثر معنی‌داری دارد و بین آنها رابطه‌ای مستقیم برقرار می‌باشد. شاخص ساعت به اسب بخار تراکتور 650 U نشان دهنده استفاده بهتر است.