معیارهای مصادرة غیرمستقیم در دعاوی نفتی بازخوانی پروندة الپاسو
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران
2 استادیار حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران
doi
10.22059/jrels.2015.54552چکیده
مصادرة غیرمستقیم در آرای متعدد داوری صادرشده در خصوص دعاوی سرمایهگذاران خارجی علیه دولتهای میزبان بررسی شد. با بررسی این دعاوی، بهخصوص دعاوی نفتی، که اخیراً مورد داوری قرار گرفت، میتوان دو اصل را استخراج کرد: اصل نخست این است که برخی قانونگذاریهای عمومی میتوانند به مصادرة غیرمستقیم منجر شوند، به این معنا که بهمنزلة یک اصل کلی مقررات عمومی به مصادرة غیرمستقیم منجر نمیشوند، مگر اینکه به نحو غیرمنطقی وضع شده باشند. اصل دومی که دیوانهای داوری بهکار گرفتند این است که شرط لازم برای مصادرة خنثیسازی استفاده از سرمایهگذاری است. به این معنا که حداقل یکی از مؤلفههای اساسی حقوق مالکیت باید از بین رفته باشد و همچنین اینکه صرف کاهش در ارزش یک سرمایهگذاری حتی اگر مهم هم باشد، مصادرة غیرمستقیم محسوب نمیشود. اصول مذکور، که تشریح شرایط وقوع مصادرة غیرمستقیماند، در نوع خود یک نوآوری در بررسی دعاوی مصادرة غیرمستقیم محسوب میشوند. هدف از نگارش مقالة پیش رو بررسی این اصول است.