شناسایی چالش ها و موانع در پذیرش فناوری های بیمارستان های هوشمند: یک مطالعه‌ی مروری

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی ( گرایش مدیریت تحول ) دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان، ایران و مدیر بیمارستان تخصصی شفا

2 دکترای تخصصی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان ایران.

3 کارشناس رشته مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشجوی ارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ایران

4 دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی،گرایش مدیریت تطبیقی و توسعه. واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
10.48305/him.2025.43581.1283
چکیده

چکیده:مقدمه: بیمارستان‌های هوشمند با بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند اینترنت اشیا و هوش مصنوعی، تحولی در کارایی و کیفیت مراقبت سلامت ایجاد کرده‌اند. با این حال، پذیرش و اجرای این فناوری‌ها با موانع متعددی همراه است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل چالش‌های مؤثر بر پذیرش فناوری‌های بیمارستان‌های هوشمند بر اساس چارچوب فناوری–سازمان–محیط (TOE) است. روش بررسی: این مطالعه در سال ۱۴۰۲ با مرور منابع علمی در پایگاه‌هایی مانند PubMed، Scopus، EBSCOhost و Science Direct انجام شد. کلیدواژه‌هایی نظیر «سلامت هوشمند»، «فناوری اطلاعات سلامت»، «پذیرش»، «موانع» و «چالش‌ها» برای جستجو استفاده شد. از میان ۱۰,۴۱۸ مقاله بازیابی‌شده، ۲۶ مطالعه بر اساس چارچوب TOE تحلیل شدند تا چالش‌های کلیدی پذیرش فناوری در بیمارستان‌های هوشمند استخراج شود. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که چالش‌های پذیرش در سه حوزه‌ی فناوری، سازمانی و محیطی طبقه‌بندی می‌شوند. مسائلی مانند امنیت داده‌ها، هزینه‌های بالا، ناسازگاری سیستم‌ها، مقاومت کارکنان، کمبود منابع، ضعف رهبری، محدودیت‌های قانونی، سواد دیجیتال پایین و آموزش ناکافی از جمله چالش‌های مطرح‌شده‌اند. چالش‌های سازمانی بیشترین تأثیر را در پذیرش فناوری داشته‌اند. نتیجه‌گیری: غلبه بر این موانع نیازمند راهکارهای یکپارچه نظیر تقویت حکمرانی داده، سرمایه‌گذاری در زیرساخت، آموزش کاربران و مدیریت تغییر است. پژوهش‌های آینده باید بر تدوین راهکارهای عملیاتی برای تسهیل پذیرش بیمارستان‌های هوشمند تمرکز کنند تا مدیران و سیاست‌گذاران بتوانند از مزایای این فناوری بهره‌مند شوند. کلمات کلیدی: سلامت دیجیتال، پذیرش فناوری، بیمارستان هوشمند پیام کلیدی: تحلیل چالش‌های پذیرش در چارچوب TOE نشان می‌دهد عوامل سازمانی، به‌ویژه مدیریت و منابع، نقشی محوری دارند. راهکارهای عملیاتی می‌توانند موانع اجرا را کاهش دهند.