ارزیابی چرخه حیات صنعت شکر: مطالعه موردی کشت و صنعت امیرکبیر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه جنگلداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد، گروه بهداشت محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار، گروه ارزیابی و آمایش محیط زیست و طراحی واحد علوم و تحقیقات محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/ijbse.2018.245462.665005چکیده
در جوامع امروزی اهمیت حفاظت از محیط زیست امری بدیهی است ، بنابراین اقدام و اجرای هرگونه برنامه به دانش کافی و شناخت لازم از محیط زیست نیاز دارد. یکی از راههای حفظ منابع طبیعی و دست یافتن به توسعه پایدار و به ویژه کشاورزی پایدار، ارزیابی اثرات زیست محیطی فرایند تولید محصولات کشاورزی از طریق روش ارزیابی چرخه حیات یک محصول میباشد. در این مطالعه، از این روش برای ارزیابی اثرات زیست محیطی طبقات آثار بر اساس استاندارد ایزو استفاده شد . نتایج نشان داد که در تولید نیشکر، طبقه اثرهای یوتریفیکاسیون 6/4 کیلوگرم فسفات، اسیدی شدن 94/21 کیلوگرم دی اکسید گوگرد، گرمایش جهانی 76/1701 کیلوگرم دی اکسید کربن، تخلیه غیرزیستی 000087/0کیلوگرم آنتیموان و تخلیه لایه اُزون 28 میلیگرم CFC به محیط منتشر میسازند که بر این اساس، الکتریسته و سوزاندن بقایای گیاهی بیشترین سهم را به ازای یک تن شکر به خود اختصاص داده اند.