واکاوی موانع فراروی حرکت دانشگاهها بهسوی نوآوری باز (مورد مطالعه: دانشگاه رازی)
نویسندگان
1 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/jer.2022.697511چکیده
اهمیت نوآوری باز و نقشی که در افزایش مزیت رقابتی سازمانها دارد بر کسی پوشیده نیست. از طرفی به دلیل عدم مطالعة نظاممند نوآوری باز در دانشگاهها و وجود خلأ پژوهشی در این زمینه، واکاوی موانع فراروی دانشگاهها برای گذار از نوآوری بسته بهسوی نوآوری باز از اهمیت بالایی برخوردار است. در این راستا، هدف از انجام پژوهش حاضر واکاوی موانع فراروی حرکت به سمت نوآوری باز در دانشگاه رازی است. این پژوهش ازنظر رویکرد جزء پژوهشهای آمیخته (کیفی- کمی) است. در مرحله کیفی با بهکارگیری روش پژوهش تحلیل تم با 15 نفر از خبرگان اقدام به مصاحبه شد. یافتههای مرحله اول با استفاده از روش کدگذاری (باز، محوری و انتخابی) تجزیهوتحلیل شدند. سپس در مرحله کمی برای بررسی و رتبهبندی موانع در دانشگاه رازی از روش توصیفی- پیمایشی استفاده گردید. جامعه آماری در بخش کمی شامل 110 نفر از اعضا هیئتعلمی باسابقه تجاریسازی، تدریس و یا پژوهش در حوزة کارآفرینی در دانشگاه رازی بودند که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای با فن انتساب متناسب 86 نفر از آنها انتخاب شدند. برای تجزیهوتحلیل دادهها در بخش کمی از آمار توصیفی بهره برده شد. طبق نتایج بهدستآمده، درنهایت هشت مقوله اصلی بهعنوان موانع شناسایی شد که به ترتیب عبارتاند از: موانع حمایتی، موانع ارتباطی، موانع فرهنگی، موانع ساختاری، سیاستگذاریهای کلان دولتی، موانع آموزشی، موانع انگیزشی و موانع شخصیتی. براساس نتایج بخش کمی موانع حمایتی دارای بالاترین میانگین (14/5) که نشاندهندة میزان اهمیت بالاتر و کمترین میانگین به موانع شخصیتی (82/3) در دانشگاه رازی نسبت داده شد.