فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بتن پیش‌تنیده روشی کارامد برای ساخت اعضای خمشی در سازه‌‌های دارای بار بهره‌برداری قابل توجه محسوب می‌شود که می‌تواند به حالت پیش‌کشیده یا پس‌کشیده مورد استفاده قرار گیرد. در اعضای پیش‌کشیده، که برای کاربرد به‌صورت پیش‌ساخته بسیار مطلوب هستند، از قطعات مهار استفاده نشده و انتقال پیش‌تنیدگی بر تماس مستقیم بین فولاد پیش‌تنیدگی و بتن متکی می‌باشد. نسل نوین تیرهای پیش‌کشیده با جان لاغر و نیروی پیش‌تنیدگی بزرگ ساخته می‌شوند که موجب ایجاد ترک‌های متعدد در نواحی انتهایی این تیرها شده و دوام، بهره‌برداری، و مقاومت برشی آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. پژوهش حاضر به ارزیابی روش منفصل‌سازی فولاد پیش‌تنیدگی برای کنترل ترک‌های انتهایی در تیرهای پیش‌کشیده می‌پردازد. یک مدل غیرخطی در محیط اجزای محدود توسعه داده شده و در زمان انتقال پیش‌تنیدگی و تحت بارگذاری برشی در قیاس با نتایج آزمایشگاهی مورد صحت‌سنجی قرار گرفت. سپس رفتار سازه‌ای تیرهای پیش‌کشیده با انفصال تمامی فولاد در فواصل 250 تا 1000 میلیمتر و یا نیمی از فولاد در فواصل 250 تا 3000 میلیمتر مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که از بین بردن پیوستگی بین بتن و تمامی فولاد پیش‌تنیدگی تا فاصله 250 میلیمتری از انتهای تیر و یا نیمی از فولاد پیش‌تنیدگی تا 1000 میلیمتر از انتهای تیر باعث کنترل آسیب در نواحی انتهایی در زمان اعمال پیش‌تنیدگی می‌گردد. انفصال فولاد تا طول بیشتر، با وجود کاهش آسیب در زمان انتقال پیش‌تنیدگی، باعث آسیب جدی نواحی انتهایی حین بارگذاری برشی شده و با توجه به اندرکنش برش-پیوستگی، مستلزم کاربرد آرماتور عرضی بیشتر در ابتدای ناحیه پیوستگی خواهد بود.