بررسی عوامل مؤثر بر خودارزیابی سلامت سالمندان شهر تهران با استفاده از مدل معادله ساختاری تعمیم یافته
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه و اهداف: با توجه به روند رو به رشد سالمندی در ایران، مطالعه عوامل مؤثر بر سلامت آنان ضروری می باشد. هدف اصلی مطالعه حاضر، بررسی تعیین کننده های جمعیتی، اجتماعی و اقتصادی سلامت خودارزیابی شده سالمندان در شهر تهران با استفاده از مدل معادله ساختاری است. روش کار: در مطالعه حاضر از داده های یک مطالعه مقطعی که در آن 598 سالمند60 ساله و بیشتر از مناطق 22 گانه شهر تهران در سال 1394 با استفاده از روش نمونه گیری چندمرحله ای طبقه بندی شده انتخاب و پرسشنامه محقق ساخته برای آنان تکمیل شد، استفاده گردید. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از دو شاخص سازگاری درونی و زمانی تأیید گردید. به منظور بررسی تعیین کننده های شاخص خودارزیابی سلامت سالمندان از معادله ساختاری تعمیم یافته ( GSEM ) و دو برآوردگر ULSMV و WLSMV در نرم افزار ( MPLUS 3.7 ) استفاده شد . یافته ها: براساس شاخص های نیکویی برازش، برآوردگر ULSMV برای بررسی عوامل مؤثر بر خودارزیابی سلامت سالمندان انتخاب شد ( 0/02= RMSEA ، 0/951 = CFI و 0/962= TLI ). نتایج نشان داد که رتبه خودارزیابی سلامت سالمندان متأهل نسبت به مجرد (0/022= P-value ) و شاغلین نسبت به غیرشاغلین (0/048= P-value ) بیشتر بود. با افزایش شاخص های معنویت (0/016= P-value )، سلامت فیزیکی و روانی (0/001= P-value ) و رفتار سلامت محور (0/016= P-value )، مقدار نمره استاندارد خودارزیابی سلامت سالمندان افزایش یافت. سلامت فیزیکی و روانی نقش میانجی کامل را در روابط میان متغیرهای جنسیت (0/014= P-value )، وضعیت تأهل (0/040= P-value )، سطح تحصیلی (0/039= P-value )، پایگاه اجتماعی-اقتصادی خوداظهاری (خوب 0/013= P-value و متوسط 0/017= P-value ) و تعداد بیماری (0/001= P-value ) با خودارزیابی سلامت سالمندان داشت. نتیجه گیری: براساس یافته های این مطالعه، در سیاست گذاری های حوزه سالمندی توجه ویژه به متغیرهای ساختاری مانند جنسیت، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات و پایگاه های اجتماعی اقتصادی علاوه بر سلامت فیزیکی و روانی ضروری می نماید.