تبیین تجربه های پرستاران از مکانیسم های سازگاری به کار رفته در مواجهه با کووید-19: مطالعه کیفی
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه و اهداف: به کارگیری روش های سازگاری مناسب برای کاهش اثرات مخرب جسمانی و روانی تنش در زمان پاندمی ضروری به نظر می رسد. این مطالعه با هدف تبیین تجربیات پرستاران از روش های سازگاری با تنش در طی پاندمی کووید- 19 انجام شد. روش کار: این مطالعه مبتنی بر رویکرد کیفی و از نوع پدیدارشناسی تفسیری است. در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند،پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، از طریق مصاحبه های عمیق، فردی و نیمه ساختاریافته، تجربه های خود را به اشتراک گذاشتند. متن مصاحبه های ضبط شده پس از مکتوب سازی، بر اساس رویکرد دیکلمن و با نرم افزار MAXQDA 12 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: مشارکت کنندگان شامل 9 نفر پرستار (6 زن و 3 مرد) با میانگین ± انحراف معیار سنی3/5 ± 45 سال بودند. نتایج آنالیز داده ها، به صورت 4 طبقه اصلی و 15 زیر طبقه، تعیین و براساس ماهیت، به صـورت مفهـومی نام گذاری گردید. طبقه های اصلی پژوهش در 4 طبقـه اصلی خودحمایتی، در پناه خانواده، چتر حمایتی بیمارستان و حمایت جامعه در دو سوی بی نهایت جای گرفتند. نتیجه گیری: شرکت کنندگان برای مقابله با استرس و اضطراب، راه کارهای مختلف مقابله ای را تمرین و تجربه کردند. در کنار مکانیسم های فردی، پرستاران از منابع حمایتی دیگری چون خانواده و محیط کار و اجتماع نیز مدد جسته اند. با توجه به تجرب ه های پرستاران مشارکت کننده در پژوهش، آموزش روش های سازگاری با تنش ها به کارکنان به ویژه در زمان بحران هایی همانند پاندمی کووید- 19 توصیه می شود.