بررسی تغییرات مکانی و پهنه بندی فشردگی خاک با استفاده از روش های مختلف زمین آماری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استاد، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 استادیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
doi
10.22059/ijbse.2018.227916.664911چکیده
یکی از خصوصیات مهم در رابطه متقابل بین خاک و گیاه فشردگی خاک میباشد. هدف این مطالعه، بررسی تغییرات مکانی فشردگی خاک با استفاده از روشهای مختلف زمینآماری، تحت تاثیر شیوههای خاکورزی حفاظتی است. جهت ارزیابی زمینآماری، نمونه برداری خاک در 117 نقطه در ابعاد 10×10 متر صورت گرفت. منطقه مورد مطالعه، زمینی به وسعت 2/1 هکتار از اراضی مرکز تحقیقات کشاورزی استان خراسانرضوی بود، شاخص مخروطی خاک در عمق 35-0 سانتیمتر اندازهگیری شد. بعد از آنالیزهای زمینآماری و تعیین نیم تغییرنما، برای تخمین متغیرها از روشکریجینگ و روش درونیابی قطعی در محیط GS+ و Arc GIS استفاده شد. معیار ارزیابی در این پژوهش مقادیر ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) ، میانگین خطا (ME) با استفاده از روش ارزیابی متقابل بود. نتایج بهدست آمده نشان دادند که روشهای کریجینگ بیزی تجربی (EBK) و کریجینگ معمولی (OK) به ترتیب بهترین الگو برای تخمین فشردگی خاک منطقه میباشند.
