ارتباط اجرای آزمایشی برنامه پزشک خانواده شهری با شاخص های حفاظت مالی سلامت در استان های فارس و مازندران
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه و اهداف: از سال 1391 برنامه پزشک خانواده شهری با هدف بهبود عدالت در دسترسی، تأمین مالی و ارتقای کیفیت خدمات سلامت در دو استان فارس و مازندران به صورت آزمایشی در حال اجراست. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط اجرای برنامه با شاخص های حفاظت مالی انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع بوم شناختی است که بر روی داده های استان های فارس و مازندران در دامنه زمانی 1387 تا 1394 انجام شد. در ابتدا با استفاده از مدل رگرسیون لاسو، متغیرهای مستقل موثر بر شاخص های حفاظت مالی انتخاب شدند. سپس در مدل های جداگانه، بعد از تعدیل متغیرهای مستقل منتخب، ارتباط اجرای برنامه پزشک خانواده شهری با شاخص های حفاظت مالی به عنوان متغیرهای پیامد، با آزمون رگرسیون خطی پس رونده مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: درصد خانوارهای مواجهه یافته با مخارج کمرشکن سلامت، در سال های اجرای برنامه، در مقایسه با سال های پیش از اجرا، به میزان 82/1 درصد افزایش نشان داد(05/0P<). این افزایش برای مناطق روستایی 37/1 درصد بود (05/0P<). همچنین درصد فقر ناشی از پرداخت های سلامت کل در سال های اجرای برنامه، 83/0 درصد افزایش داشت (05/0P<). اجرای برنامه، با شاخص کاکوانی و پرداخت مستقیم از جیب به عنوان درصدی از کل مخارج سلامت ارتباط معناداری نداشت (05/0P>). نتیجه گیری: برنامه پزشک خانواده شهری به رغم موفقیت ها در افزایش دسترسی فیزیکی به خدمات سلامت، به نظر می رسد در بهبود حفاظت مالی و تأمین مالی عادلانه سلامت دستاوردهای چشمگیری نداشته است. هرچند انجام مطالعات بیشتر ضروری است.