قاعده سرمایه گذاری برای آموزش دولتی و زمینه نظری و تجربی آن در ایران

نویسندگان

1 دپارتمان اقتصاد، دانشگاه چوکیو ژاپن

2 کارشناس سازمان برنامه و بودجه

doi
10.22034/irphe.1993.711592
چکیده

این مقاله در صدد ارائه قاعده سرمایه ­گذاری برای آموزش دولتی برآمده و زمینه ­های نظری و تجربی آن را در ایران مورد مداقه و تحلیل قرار داده است. در فرایند هدفهای فوق، مقاله در سه بخش تنظیم و انسجام یافته است. بخش اول به تبیین خلاصه مفاهیم اصلی مقاله که ملهم از نظریه چرخه زندگی مادیگلیانی است پرداخته و مدخلی به مباحث کلیدی تلقی می ­گردد. این بخش افزوده مترجم است. بخش دوم ترجمه کامل مقاله است. در این بخش قاعده سرمایه ­گذاری برای آموزش دولتی در چهارچوب الگوی چرخه زندگی نوکلاسیک بررسی و براین فرض استوار است که دولت هزینه­ های آموزش را از طریق اعمال مالیات بر درآمد دستمزد و بهره تأمین مالی می­ کند. سپش نویسنده سطوح بهینه آموزش دولتی و مالیاتها را که تابع رفاه اجتماعی بین نسلها را حداکثر کند تحلیل نموده است. بخش سوم که اختصاص به تحلیل اهمیت مقاله دارد، زمینه ­های نظری و تجربی قاعده سرمایه­ گذاری برای آموزش دولتی در ایران را مورد مطالعه و بررسی قرار داده است. این بخش نیز افزوده مترجم است.در اینجا فرصت را مغتنم دانسته و از آقای محمدعلی مرادی، کارشناس محترم سازمان برنامه و بودجه، که مقاله را در اختیار فصلنامه قرار داده ­اند، تشکر می ­گردد.