شکافهای حکمرانی هوشمند منابع انسانی در سطوح فردی ، سازمانی و نهادی
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2
3 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
doi
10.22054/spsa.2026.92016.1144چکیده
حکمرانی هوشمند منابع انسانی، چارچوبی برای هدایت تصمیمات دادهمحور منابع انسانی است و نیازمند همراستایی در سه سطح فردی، سازمانی و نهادی است. هدف پژوهش حاضر شناسایی شکافهای حکمرانی هوشمند و تبیین الزامات راهبردی در جهت هماهنگی این سطوح میباشد. نوآوری این پژوهش در ارائه چارچوبی از شکافهای حکمرانی هوشمند منابع انسانی است که همزمان ابعاد فناورانه، انسانی، عدالتمحور و فرهنگی را در سه سطح فردی، سازمانی و نهادی نشان میدهد. پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته و با نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی با ۱۵ نفر از اساتید دانشگاه، مدیران ارشد و مدیران منابع انسانی یکی از بانکهای بزرگ کشور گردآوری شد. یافتهها نشان داد شکست در استقرار حکمرانی هوشمند، محصول ناهماهنگی در چهار بعد فناورانه، توسعه سرمایه انسانی، عدالتمحور و فرهنگی است. در بعد فناورانه، شکاف میان سواد دادهای فردی، زیرساختهای سازمانی و نبود استانداردهای ملی داده محور دیده میشود. در بعد سرمایه انسانی، در توانمندی تحلیلی کارکنان با نظامهای موجود آموزش سازمانی و سیاستهای کلان آموزشی فاصله بسیار است. در بعد عدالتمحور، کارکنان فاقد درک کافی از عدالت سیستمی بوده و شفافیت سازمانی محدود است. همچنین مکانیزمهای نظارت بر هوش مصنوعی به درستی اجرا نمیشود. در بعد فرهنگی ناهماهنگی در آمادگی روانشناختی افراد، سبک رهبری و فرهنگ نهادی برای تحول دیجیتال وجود دارد. نتیجه اینکه حکمرانی هوشمند منابع انسانی فرایندی شبکهای است و بدون همراستایی در سه سطح فرد، سازمان و نهاد، استقرار آن با شکست ساختاری مواجه خواهد شد.