رسانه های جمعی و منفعت عمومی: سازوکارهای رسانه ای در کاهش نابرابری های توسعه انسانی
نویسندگان
1
2 دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22054/spsa.2026.90982.1118چکیده
نابرابریهای توسعه انسانی یکی از موانع اصلی جوامع کنونی در مسیر تأمین منافع عمومی و تحقق عدالت اجتماعی است. این نابرابریها عمدتاً ماحصل نبود فرصتهای برابر در کسب قابلیتهای اساسی در زمینههای آموزش، سلامت و درآمد برای همه افراد جامعه است. اهمیت این نابرابریها ازآنجهت است که گسترش آن موجب افزایش فقر، تضعیف انسجام داخلی و درنهایت شکلگیری نارضایتی و تنشهای اجتماعی خواهد شد. در این میان، باوجود تغییر و تحولات گسترده حوزه رسانه، رسانههای جمعی و بهویژه رادیو و تلویزیون همچنان ظرفیت زیادی برای تأمین منافع عمومی از طریق ارائه محتوای مناسب برای ایجاد قابلیتهای اساسی و کاهش نابرابریهای انسانی دارند. لذا، پژوهش حاضر بهعنوان یک پژوهش کیفی باهدف شناسایی سازوکارهای رسانهای صداوسیما برای کاهش نابرابریهای توسعه انسانی در ایران صورت گرفته است. استراتژی پژوهش، دادهبنیاد بوده و جامعه پژوهشی آن شامل خبرگان دانشگاهی و اجرایی حوزههای رسانه و مدیریت دولتی بودند که احاطه لازم به موضوعات توسعه را نیز داشتند. شیوه نمونهگیری در این تحقیق، نمونهگیری نظری بوده و از مصاحبه نیمهساختاریافته برای جمعآوری دادهها استفادهشده است. یافتههای این پژوهش، پنج سازوکار اعتمادسازی، مدیریت تولید پیام، مدیریت پخش پیام، مدیریت منابع سازمانی و تقویت همکاریهای نهادی را بهعنوان سازوکارهای اصلی رسانه جمعی صداوسیما برای کاهش نابرابریهای توسعه انسانی در ایران شناسایی نمود.