رسانه های جمعی و منفعت عمومی: سازوکارهای رسانه ای در کاهش نابرابری های توسعه انسانی

نویسندگان

1

2 دانشگاه علم و صنعت ایران

doi
10.22054/spsa.2026.90982.1118
چکیده

نابرابری‌های توسعه انسانی یکی از موانع اصلی جوامع کنونی در مسیر تأمین منافع عمومی و تحقق عدالت اجتماعی است. این نابرابری‌ها عمدتاً ماحصل نبود فرصت­های برابر در کسب قابلیت­های اساسی در زمینه­های آموزش، سلامت و درآمد برای همه افراد جامعه است. اهمیت این نابرابری­ها ازآن‌جهت است که گسترش آن موجب افزایش فقر، تضعیف انسجام داخلی و درنهایت شکل­گیری نارضایتی و تنش­های اجتماعی خواهد شد. در این میان، باوجود تغییر و تحولات گسترده حوزه رسانه، رسانه­های جمعی و به­ویژه رادیو و تلویزیون همچنان ظرفیت زیادی برای تأمین منافع عمومی از طریق ارائه محتوای مناسب برای ایجاد قابلیت­های اساسی و کاهش نابرابری­های انسانی دارند. لذا، پژوهش حاضر به‌عنوان یک پژوهش کیفی باهدف شناسایی سازوکارهای رسانه­ای صداوسیما برای کاهش نابرابری­های توسعه انسانی در ایران صورت گرفته است. استراتژی پژوهش، داده­بنیاد بوده و جامعه پژوهشی آن شامل خبرگان دانشگاهی و اجرایی حوزه­های رسانه و مدیریت دولتی بودند که احاطه لازم به موضوعات توسعه را نیز داشتند. شیوه نمونه­گیری در این تحقیق، نمونه­گیری نظری بوده و از مصاحبه نیمه­ساختاریافته برای جمع­آوری داده­ها استفاده‌شده است. یافته­های این پژوهش، پنج سازوکار اعتمادسازی، مدیریت تولید پیام، مدیریت پخش پیام، مدیریت منابع سازمانی و تقویت همکاری­های نهادی را به‌عنوان سازوکارهای اصلی رسانه جمعی صداوسیما برای کاهش نابرابری­های توسعه انسانی در ایران شناسایی نمود.