مهمترین عوامل سال های از دست رفته عمر به علت مرگ زود رس (YLL) در استان قزوین در سال های 87-1383

نویسندگان
doi
چکیده

مقدمه و اهداف: برای اتخاذ سیاست ها و راهبردهای مناس ب برای تأمین، حفظ و ارتقای سلامت باید اطلاعات و شاخص های دقیقی وجود داشته باشد. در این بررسی سعی شده سال های از دست رفته عمر به علت مرگ زود هنگام که یکی از شاخص های اولویت بندی مشکلات سلامت محسوب می گردد، محاسبه و با اطلاعات سایر کشورها مقایسه گردد . روش کار: این مطالعه یک مطالعه ی پیمایشی مقطعی است و از طریق آنالیز ثانویه داده های مرگ ومیر استان قزوین انجام شده و با استفاده از روش استاندارد سازمان جهانی بهداشت، تعداد سال های از دست رفته عمر بر اساس سبب های مرگ محاسبه شده است. نتایج: مهم ترین عوامل از دست رفتن عمر در دوره ی نوزادی بیماری های دوران حول تولد و ناهنجاری های مادرزادی و کروموزومی، در گروه سنی 59-1 ماهه، حوادث غیر عمدی و ناهنجاری های مادرزادی و کروموزومی است، در گروه سنی 14-5 ساله حوادث غیرعمدی، در گروه سنی 49-15 ساله حوادث غیرعمدی و بیماری های قلبی-عروقی است. علت اصلی مرگ در گروه سنی 64-50 ساله مربوط به بیماری های قلبی- عروقی، سرطان ها، تومورها و حوادث غیرعمدی است . نتیجه‏گیری: علت های شایع سال های از دست رفته عمر ناشی از حوادث غیرعمدی، بیماری های قلبی- عروقی، بیماری های دوران حول تولد، و سرطان ها می باشند که با تدابیر و انجام مداخله های صحیح، عادت های غذایی، کنترل عوامل خطر مانند سیگار و چاقی و تنش ها، قابل پیش گیری هستند و می توان امیدوار بود که با برنامه ریزی صحیح، بتوان از رخداد بسیاری از مرگ های زودرس جلوگیری نمود.