برآورد میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان معده و عوامل مرتبط با آن بر اساس آسیب شناسی و ویژگی های جمعیت شناختی استان کهگیلویه و بویراحمد در سال های 90-1384
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه و اهداف: سرطان معده با بقای پائین هم چنان یکی از تهدیدهای جدی برای سلامت انسان ها به ویژه در کشورهای در حال توسعه و ایران به شمار می رود. این مطالعه با هدف تعیین عوامل تأثیرگذار بر میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان معده در استان کهگیلویه وبویراحمد صورت پذیرفت. روش کار : تمامی موارد سرطان معده استان کهگیلویه وبویراحمد ثبت شده در مرکز ثبت سرطان استان کهگیلویه وبویراحمد و فارس وارد این مطالعه شدند. تأثیر متغیرهای مستقل بر میزان بقا با استفاده از مدل رگرسیون تک و چند متغیره ی کاکس با کنترل اثر مخدوش کننده های احتمالی مورد بررسی قرار گرفت. برآورد تابع بقا با استفاده از روش ناپارامتری کاپلان مایر انجام و توسط آزمون " Log-rank " و Wilcoxon test مقاﻳﺴﻪ شد. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 19 انجام شد و ( 05/0 > P ) معنی دار تلقی گردید. نتایج : از 348 بیمار 6/75 درصد مرد و بقیه (4/24 درصد) زن بودند. 7/74 درصد از کل بیماران تا پایان مطالعه فوت نمودند. به طور کلی در این پژوهش بقای یک، دو، سه، چهار و پنج ساله بیماران به ترتیب 37، 27، 20، 19 و 18 درصد بود. با ترکیب متغیرهای نهایی مدل و ضریب رگرسیونی، 3 گروه خطر شناسایی شد که خطر گروه پر خطر با میزان تجمعی بقای صفر درصدی در پایان سال پنجم همراه بود. نتیجه گیری: اجرای برنامه تشخیص در مراحل اولیه ( Down-Staging ) از راه آموزش عمومی با توجه به بقای پایین بیماری در این استان به ویژه برای گروه های پرمخاطره مانند کشاورزان، دامداران و عشایر منطقه لازم و ضروری به نظر می رسد.