بررسی آزمایشگاهی عملکرد لرزهای اتصال مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه و تیر بتنآرمه
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران-سازه، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشکده مهندسی عمران-سازه، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران-سازه، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22060/ceej.2026.23556.8181چکیده
در سالهای اخیر استفاده از ستونهای فولادی-بتنآرمه در سازههای بلند افزایش یافته است. یکی از مهمترین موضوعات در بحث اتصالات، اتصال مناسب بین مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه و تیر بتنآرمه (اتصال کامپوزیت) میباشد. در این مطالعه به بررسی آزمایشگاهی عملکرد لرزهای اتصال مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه و قطعه انتقالی محاط در تیر بتنآرمه و مقایسه آن با دیگر اتصالات پرداخته شده است. سه نمونه آزمایشگاهی (تیر و ستون بتن-آرمه، تیر بتنآرمه و ستون فولادی محاط در بتنآرمه و تیر بتنآرمه به همراه قطعه انتقالی و ستون فولادی محاط در بتنآرمه) ساخته و تحت بارگذاری چرخهای و بار محوری، قرار گرفته است. پارامترهای اصلی آزمایش، تاثیر مقطع فولادی در ستون بر ظرفیت باربری، شکلپذیری، سختی و اثر استفاده از قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر به ستون بر شکلپذیری و سختی میباشند. براساس نتایج آزمایشگاهی، استفاده از قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر، سبب بهبود عملکرد این اتصال، نسبت به نمونههای تیر و ستون بتنآرمه و تیر بتنآرمه و مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه شده است. استفاده از قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر، سبب افزایش ظرفیت باربری جانبی نسبت به نمونههای تیر و ستون بتنآرمه و تیر بتنآرمه و ستون فولادی محاط در بتنآرمه به ترتیب در جهت کششی 1% و 15%، در جهت فشاری به ترتیب 20% و 8% شده است. نتایج شکلپذیری نمونهها، نشان میدهد نمونه دارای قطعه انتقالی نسبت به نمونههای تیر و ستون بتنآرمه و تیر بتنآرمه و ستون فولادی محاط در بتنآرمه، به ترتیب 44% و 24% افزایش یافته است.