مقایسه تاثیر دو روش تدریس حل مسئله و روش تدریس سنتی بر میزان یادگیری مفهوم خط و معادلههای خطی در دانشآموزان دختر پایه نهم شهرستان میانه
نویسندگان
1 گروه برق، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
2 گروه ریاضی، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
doi
10.48310/basic.2025.20125.1546چکیده
هدف از این مقاله بررسی تأثیر روش های تدریس حل مسئله و روش تدریس سنتی بر پیشرفت یادگیری مفهوم خط و معادله های خطی در دانش آموزان دختر پایه نهم شهرستان میانه است. جامعه آماری همه دانش آموزان دختر پایه نهم شهرستان میانه در سال تحصیلی 1400-1399 در نظر گرفته شده است (486 نفر)، که از میان آنان، 60 دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه 30 نفره روش آموزش سنتی (کنترل) و حل مسئله (آزمایش) جای داده شدند، سپس طی دو ماه گروه اول به روش سنتی و گروه دوم به روش حل مسئله مورد آموزش قرار گرفتند. دانش آموزان هر دو گروه قبل و بعد از اعمال مداخله و همچنین یک ماه بعد از مداخله از لحاظ متغیر پیشرفت یادگیری مفهوم خط و معادله های خطی ارزیابی شدند. از آزمون تی مستقل برای بررسی تفاوت بین گروهی و همچنین از آزمون تی زوجی برای بررسی تفاوت درون گروهی استفاده شد. یافته های حاصل از مقاله نشان می دهد که روش تدریس سنتی بر میزان یادگیری مفهوم خط و معادله های خطی در دانش آموزان دختر پایه نهم تأثیر معناداری ندارد اما روش تدریس حل مسئله بر میزان یادگیری آنان تأثیر معناداری دارد. همچنین تفاوت بین دو گروه در مرحله پس آزمون و پیگیری معنادار بود. همچنین نتایج پژوهش نشان می دهد که روش حل مسئله نسبت به روش سنتی موجب یادگیری بیشتر و پایدارتر مفهوم خط و معادله های خطی در دانش آموزان دختر پایه نهم می شود.