تحلیل و کاربرد الگوی ژان رنه لادمیرال در ترجمۀ فارسی واژگان کتاب «الأجنحة المتکسرة» اثر جبران خلیل جبران

نویسندگان

1 استادیار، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 استاد، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مترجمی زبان عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22054/rctall.2025.85795.1792
چکیده

تبدیل معنایی واژگان در فرآیند ترجمه یکی از چالش‌های مهم و پیچیده برای مترجمان است و یافتن معادل دقیق آن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا ترجمۀ واژه باید با زمینه و ساختار متن هماهنگ باشد. گاهی اوقات نیز انتقال معنای دقیق واژه در ترجمه ممکن نیست. برای کاهش این مشکلات می‌توان از روش‌های گوناگونی استفاده کرد. لادمیرال مؤلفه‌هایی را مطرح کرده که به مترجم کمک می‌کند تا در انتقال مفهوم واژگان تصمیمات بهتری بگیرد و با انتخاب واژه‌های مناسب، تعادل نسبی میان متن اصلی و متن ترجمه‌شده برقرار شود. نظریۀ لادمیرال بر بازآفرینی معنا و رمزگشایی مقصدگرا تأکید دارد و ابزاری مؤثر برای سنجش کیفیت ترجمه ارائه می‌دهد.کتاب «الأجنحة المتکسرة» اثر جبران خلیل جبران با نثری شاعرانه، مفاهیمی چون عشق نافرجام، آزادی و تقابل میان عشق و عرف جامعه را به تصویر می‌کشد. عمق معنایی و لایه‌های پیچیده این اثر شامل تعارض میان عشق و محدودیت‌های اجتماعی است. وجه تمایز این اثر در ترکیب همزمان این ابعاد عاطفی و اجتماعی است که خواننده را به درکی چندسطحی از آزادی و عشق می‌رساند. این پیچیدگی معنایی، ترجمۀ اثر را چالشی ویژه می‌سازد و نیازمند دقت در انتقال دقیق این لایه‌هاست. این پژوهش با کاربست الگوی لادمیرال به توصیف  و تحلیل ترجمۀ فارسی این کتاب به‌ویژه ترجمۀ سید مصطفی طباطبائی، می‌پردازد که با حفظ لحن شاعرانه و دقت در انتخاب واژگان، معنای پیچیده متن اصلی را به ‌خوبی منتقل کرده است.