معارضات همام و سعدی از دیدگاه صرف و نحو
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jlcr.2023.348315.1878چکیده
در دورههای مختلف تاریخ ادب فارسی فنّ معارضه یا جواب در میان شاعران، به ویژه شاعران سرشناس هر دوره با دیگران رواج داشته است. تعدادی از این معارضات در دایرۀ تقلید صرف محصور گشتند و تعدادی دیگر با نوآوریهای سازندگان آنها توانستند به لحاظ ارزش فنّی به درجۀ مطلوبی برسند. بررسی دیوان اشعار نشان میدهد که ارتباط شاعران با یکدیگر گاه بخش قابل توجّهی از دیوان ایشان را به خود اختصاص میدهد. از مصادیق این ارتباط یکی فنّ معارضه یا جواب است. یکی از این معارضات که در این پژوهش به آن پرداخته شده، معارضۀ همام تبریزی با سعدی شیرازی است.بررسی منابعی چون تاریخ گزیده، مونسالاحرار، تذکرۀالشعرا و ... نشان میدهد که بحث همام و سعدی در میان قدما دارای سابقه است. برخی از مهمترین و قدیمیترین منابعی که به معارضات همام با سعدی اشاره کردهاند و نیز دربردارندۀ متن این معارضات هستند عبارتند از: جنگ کتابخانۀ لالااسماعیل ترکیه، سفینۀ شمس حاجی و دستنویس کهن دیوان همام تبریزی. در پژوهش حاضر بر اساس متن این معارضات در نسخ نامبرده و به کمک روش آماری، تلاش شده تا با مقایسۀ حوزههای واژگان و نحو، شباهتها و تفاوتهای همام و سعدی در سرودن غزل برشمرده شود. در بخش واژگان ساختهای واژگانی هر واژه بررسی و مشخص شده که سعدی بیش از همام به انواع واژه و تنوّع و تازگی ساختهای واژگانی پرداخته است و در بخش نحو با بررسی ساختمان افعال، کاربرد حروف، رقص ضمیر، انواع حذف و جابهجاییهای نحوی مشخص شده که ساختارهای نحوی در غزل سعدی استحکام بیشتری دارند.