فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با افزایش عمق معادن، نرخ بارگیری هر کامیون کاهش می‌یابد، به‌گونه‌ای که برای جبران افت تولید، ممکن است نیاز به افزایش تعداد کامیون‌ها تا دو برابر باشد. در مقابل، سیستم حمل پیوسته نظیر نوار نقاله، به دلیل برخورداری از ظرفیت حمل بالاتر و قابلیت عملکرد در شیب‌های تندتر، توان حمل حجم بیشتری از مواد معدنی و باطله را دارا است. به همین دلیل، سیستم‌های سنگ‌شکنی و حمل توسط نوار نقاله درون معدنی (IPCC) و مکان‌یابی آن‌ها مورد توجه محققان قرار گرفته است. این تحقیق به بررسی یافتن تراز بهینه ایستگاه سنگ‌شکن درون معدنی می‌پردازد، به گونه‌ای که با توجه به هزینه سرمایه‌ای بالای این سیستم، زمان استفاده و مکان آن بر اساس ارزش زمانی پول بهینه شود. برای این منظور، از تابع هدف اصلاح شده‌ای استفاده شده که هزینه‌های سرمایه‌ای و عملیاتی هر دو سیستم حمل کامیون و نوار نقاله را با توجه به ارزش زمانی پول در نظر می‌گیرد و تاثیر هزینه‌های سرمایه‌ای را بر مکان اولیه و مکان‌های بعدی ایستگاه سنگ‌شکن اعمال می‌کند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که استفاده از سالی که تغییر روش از سیستم شاول-کامیون به سیستم IPCC منجر به کمترین ارزش خالص فعلی هزینه‌ها می‌شود و استفاده از اطلاعات مکان‌یابی همان سال برای تعیین تراز‌های بهینه، بهترین نتیجه را به همراه داشته است. طبق یافته‌ها در معدن فرضی، تراز پنجم در سال پنجم، مکان و زمان بهینه برای استفاده از سیستم IPCC و مقدار کاهش هزینه نسبت به استفاده از این سیستم در سال اول عمر معدن 16/5 درصد بوده است.