فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق یک طرح نوین برای شیرین سازی آب‌شور، با انرژی خورشید پیشنهاد گردید. در آب‌شیرین‌کن موردنظر، از روش رطوبت­زنی – رطوبت‌زدایی برای تبدیل آب‌شور به قابل شرب استفاده شد. آب‌شیرین‌کن ساخته‌شده شامل تبخیر­کننده­ی فتوولتائیک-گرمائی، چگالنده، مخزن­های آب‌شور و شیرین، دمنده­ی هوا و پمپ آب بود. ارزیابی سامانه پیشنهادی در سه سطح سرعت هوا (1، 5/1 و 2 متر بر ثانیه) و سه سطح دبی آب شور عبوری از روی صفحه جاذب فتوولتائیک (94، 189 و 283 کیلوگرم بر ساعت بر متر مربع سطح جمع کننده) انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که بالاترین بازده تبخیرکننده حدود 80 درصد و بیشینه تبخیر روزانه حدود 4/7 کیلوگرم بود که در دبی جریان آب 189 کیلو گرم بر ساعت بر متر مربع و سرعت هوای خروجی 2 متر بر ثانیه مشاهده گردید. بالاترین کارایی چگالنده حدود 61 درصد و بیشینه آب شیرین تولیدشده حدود 8/4 کیلوگرم در هرروز بود که در دبی آب عبوری 189 کیلو گرم بر ساعت بر متر مربع و سرعت هوای خروجی 1 متر بر ثانیه، به دست آمد. با وجود آنکه دمای کاری پنل فتوولتائیک مرسوم، به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای بالاتر (به‌طور متوسط 18 درجه سلسیوس) از حالت­های مختلف جمع­کننده­ی فتوولتائیک-گرمائی بود، بازده الکتریکی آن، به دلیل دریافت تابش بیشتر خورشید، بیشتر شد.