بازکاوی ترجمۀ فارسی «الفرج بعد الشدّۀ» بر اساس الگوی کاتارینا رایس

نویسندگان

1 دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استاد، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22054/rctall.2024.77119.1708
چکیده

«الفرج بعد الشدة» از جمله آثار روایی است که بخش بزرگی از فرهنگ و ادب عامه کهن را نمایندگی می­کند. این کتاب که در سدۀ هفتم توسط دهستانی به فارسی برگردانده شده، مشتمل بر حکایت­های عامۀ بسیاری است در قالب 14 باب که در آن بیش از 200 سرگذشت زندگی انسان­های گرفتار در قالب داستان با مضامینی اخلاقی به تصویر کشیده شده است که در مهلکه­های زندگی هر یک با توکل به خدا رستگار شده­اند. یکی از الگوهای مناسب نقد ترجمه، الگوی کاتارینا رایس است که کمتر مورد توجه ترجمه­شناسان قرار گرفته­ است. با توجه به جامعیت تکنیک‌های نقد ترجمه در الگوی کاتارینا رایس نسبت به سایر الگوهای ترجمه، پژوهش حاضر می­تواند به عنوان نمونه و الگویی مناسب توسط علاقه­مندان به حوزۀ نقد ترجمه در زبان و ادبیات عربی به­کار گرفته شود. پژوهش پیش­رو کوشیده ضمن کاربست الگوی رایس در متن عربی، تحلیلی کلی از ترجمۀ فارسی کتاب الفرج بعد الشدة از دو منظر زبان­شناختی و فرازبانی ارائه کند. با توجه به گستردگی حجم کتاب، باب اول آن به عنوان پیکرۀ پژوهش انتخاب و با روش توصیفی- تحلیلی بررسی شد. برآیند پژوهش نشان داد که دهستانی بر اساس الگوی رایس، ترجمه­ای اقتباسی ارائه داده است. در عوامل زبان­شناختی، مترجم به واسطۀ تغییرات معنایی، کاربست ساختارهای دقیق دستوری متناسب با معیارهای زبان مقصد و عناصر سبکی شاخص به بسندگی و تعادل معنایی در متن مقصد دست یافته است. علاوه بر این، در بررسی عوامل فرازبانی با واکاوی موقعیت و موضوع ادای سخن، توجه به زمان و مکان و سنجش ابزارهای معنایی جهت انعکاس تداعی­های عاطفی، مشخص شد دهستانی ضمن اینکه محتوامحوری را نقش غالب زبان مقصد در نظر گرفته در ارائۀ تعادل معنایی تا حدی پیش رفته که ترجمۀ او در زبان مقصد از جایگاه و اثرگذاری بیشتری نسبت به زبان مبدأ برخوردار شده است.