برسی تأثیر مصرف تنها و ترکیبی ضایعات گرانیت و ضایعات سرامیک پرسلان بر رفتار بتن پودری واکنشی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.
2 گروه مهندسی عمران، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.
doi
10.22060/ceej.2025.23334.8145چکیده
در ساخت بتن پودری واکنشی ماسهی سیلیسی زیادی مصرف میشود. برای کاهش مصرف ماسهی سیلیسی، استفاده از ضایعات، گزینه مناسبی است. در این تحقیق تأثیر جایگزینی پودر ضایعات گرانیت (GWP) و همچنین جایگذاری ضایعات سرامیک پرسلان (PCW) و پودر ضایعات گرانیت به صورت ترکیبی به جای ماسهی سیلیسی در ساخت بتن RPC، با 9 طرح اختلاط مورد بررسی قرار گرفت. میکروسیلیس با دو مقدار ۵/۱۲ و 25 درصد وزن سیمان مصرف شد. در همه طرحها نسبت آب به مواد سیمانی (W/CM) برابر با20% و ابر روان کننده (SP) برابر 2% وزن سیمان در نظر گرفته شد. 50% و 75% وزن ماسهی سیلیسی در طرح های مختلف، با ضایعات گرانیت جایگزین شد. درطرحهای ترکیبی، 50% از وزن ضایعات گرانیت با ضایعات سرامیک پرسلان جایگزین شد. نمونهها با بخار آب در دمای 95 درجه سانتیگراد برای آزمایش مقاومت فشاری و خمشی به مدت 3، 7، 14و 28 روز عملآوری شدند. طرحی که حاوی مواد سیمانی با 25% میکروسیلیس و مواد ماسهای متشکل از 50% ماسهی سیلیسی و 50% ضایعات ترکیبی بود، بالاترین مقاومت فشاری در تمام سنین را بدست آورد. مقاومت ۲۸ روزه طرح شاهد ۱۴۷ مگاپاسکال بود. کمترین مقاومت فشاری در طرح حاوی میکروسیلیس ۵/۱۲% و 75% ضایعات گرانیت تنها دیده شد. در آزمایش مقاومت خمشی بالاترین مقاومت در طرحی که حاوی 75% ضایعات ترکیبی و 25% میکروسیلیس بود مشاهده شد. میانگین مقاومت همه طرح های اختلاط 159 مگاپاسکال شد؛ به این ترتیب در تمام طرح های اختلاط بتن ساخته شده از نظر مقاومت در محدودة بتن RPC قرار داشت.