اثربخشی آموزش مثبت اندیشی بر خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان متوسطه اول شهر بهبهان
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناس ارشد مدیریت آموزشی واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
doi
10.48310/basic.2025.4574چکیده
هدف پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش مهارتهای مثبت اندیشی بر خودکارآمدی ریاضی دانشآموزان بود. پژوهش، ازنظر هدف، کاربردی، ازنظر نوع، شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، کلیه دانشآموزان متوسطه اول تحصیلی شهر بهبهان در سال تحصیلی 1403-1402 بودند. حجم نمونه با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، 30 دانشآموز (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) انتخاب شدند دادهها با استفاده از بسته آموزشی مهارتهای مثبتاندیشی برگرفته از کتاب من و اندیشههایم از مانا چمزاده قنواتی و خودکارآمدی ریاضی مدیلتون و میگلی (1997) گردآوری شد. مداخله گروه آزمایش مدت 8 جلسه به مدت 75 دقیقه بود. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش مثبت اندیشی باعث افزایش خودکارآمدی ریاضی (16/42F=) در دانشآموزان متوسطه اول شهر بهبهان شد. همچنین آموزش مثبت اندیشی بر مؤلفه پایداری تحصیلی و 80/21F=، مؤلفه خودکارآمدی ریاضی (36/52F=)، مؤلفه درگیری شناختی (10/61F=) دانشآموزان متوسطه اول شهر بهبهان اثر معنادار داشت. نتیجهگیری شد که آموزش مثبت اندیشی دانشآموزان، در افزایش خودکارآمدی ریاضی دانشآموزان مؤثر است (05/0p <).
