مقایسه روشهای رگرسیون لجستیک پروبیت و تحلیل ممیزی جهت شناسایی نواحی مساعد محیطی برای توسعه کشت گردو (مطالعه موردی شهرستان بافت)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشگاه حکیم سبزواری
2 گروه مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سبزوار
3 گروه آب و هواشناسی و ژئومورفولوژی، دانشگاه حکیم سبزواری
4 گروه آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری
5 سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تکنولوژی مالزی، اسکودای
doi
10.22059/ijbse.2017.238736.664972چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی مناطق مشابه با باغ های موجود گردو ازنظر عوامل شکل فیزیکی سطح زمین و اقلیمی بهمنظور تعیین نواحی مناسب و توسعه درختکاری گردو با استفاده از دو روش رگرسیون لجستیک و تحلیل ممیزی انجام شد. بدین منظور با توجه به شرایط محیطی مؤثر بر درختان گردو، دادههای میانگین دمای سالانه، بارش سالانه، بارش در خشکترین ماه، بارش در مرطوبترین ماه، ارتفاع، شیب و جهت شیب توپوگرافی استفاده گردید. نتایج دادههای اعتبار سنجی نشان داد که روش تحلیل ممیزی با 86 درصد از دقت بیشتری نسبت به رگرسیون لجستیک پروبیت با 75 درصد جهت توضیح درست مناطق مساعد جهت گسترش درختکاری گردو برخوردار است. مقدار شاخص لامبدای در روش تحلیل ممیزی نشان داد که بارش در خشکترین ماه با 99/0بیشترین تأثیر را بر تابع تشخیص نواحی مساعد داشتهاند. نواحی مناسب جهت توسعه کاشت درخت گردو در مناطق مرکزی، شمالی و شمال غربی شهرستان بافت است.
